maandag 11 mei 2015

Tulpen uit...

Noorwegen heeft de steenbreek, Zweden het Linnaeusklokje, Finland het lelietje-van-dalen en Denemarken de margriet. En Nederland? Nederland heeft de tulp. Het schijnt onze nationale bloem te zijn, zoals bovenstaande landen ook elk een nationale bloem hebben. 
Ruim een week geleden zijn we op zoek gegaan naar deze bloem. Niet zo moeilijk, zul je zeggen, ze zijn op het moment overal te koop. Nee, niet op die manier op zoek, we besloten de Tulpenroute te rijden die door de Noordoostpolder voert, de langste en kleurrijkste Tulpenroute van Nederland. In 2009 is de Tulpenroute door National Geographic uitgeroepen tot een van de mooiste routes ter wereld. De tulpen zijn te bewonderen vanaf ongeveer half april t/m 5 mei, maar dat hangt ook van de weersomstandigheden af. 



Aangezien er naast Nederlandse lezers van mijn blog ook een behoorlijk aantal buitenlandse kijkers/lezers mijn blog bezoekt, besloot ik vanwege de laatste categorie er dit keer een Nederlands tintje aan te geven. In het buitenland staan wij natuurlijk bekend om ondermeer de tulpen. Natuurlijk ook om nog veel meer andere typisch Hollandse dingen, maar de tulpen weet iedereen toch meestal wel te noemen. Tulpen worden wereldwijd geëxporteerd.


We wonen al jaren in de Flevopolder, dicht bij de Noordoostpolder, maar de Tulpenroute hadden wij nog nooit gereden. Het werd tijd om daar verandering in te brengen. Het liefst hadden we een gedeelte van deze 100 km. lange route op de fiets afgelegd, het was namelijk prachtig, zonnig weer, maar aangezien mijn conditie op het moment vanwege de chemokuur niet je van het is, besloten we op ons gemak met de auto op pad te gaan. 



Onze kleinzoon, Luca, had er wel oren naar om met ons op zoek te gaan naar de tulpenvelden en gewapend met een tas vol koffie, sapjes, verse broodjes en koekjes vertrokken we richting Noordoostpolder. Luca met een uitgeprinte kaart op schoot waarop de route stond afgebeeld die ik met een accentstift oranje had gemaakt. Ja, de Hollandse kleur uiteraard. Kaartlezen vindt hij geweldig, alsof hij deelnam aan een speurtocht, zo volgde hij de route stukje voor stukje. Elke kruising en afslag werd nauwkeurig in de gaten gehouden, ondertussen speurend naar de kleurrijke tulpenvelden die gelukkig veelvuldig te zien waren en die we buiten de auto van dichtbij konden bewonderen. 



Niet alleen tulpen, ook het koolzaad stond prachtig in bloei.

We hebben genoten van de kleurrijke taferelen én van het vrolijke gebabbel en het enthousiasme van onze kleinzoon. Op de terugweg lagen hij en ik te slapen. Ik had mijn vermoeidheidsgrens weer eens bereikt en Luca, ach, die was gewoon aan vakantie toe na alle intensieve schooldagen. Maar wat maakt dat uit? Het was al met al een geslaagde dag, een dag met een kleurrijk randje.  










9 opmerkingen:

  1. De gele kleur vind ik altijd het mooist.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Geel is een zonnige kleur. Die knalt eruit tussen al de andere kleuren. Net als koolzaad of een veld vol zonnebloemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig, al die kleuren! Van geel word je vrolijk en dat word ik altijd als ik dat koolzaad zie :-)

    Vanuit de trein Schiphol-Den Haag zie ik ook altijd bollenvelden vol vrolijkheid. Prachtig! Het is er maar zo kort en juist daarom moeten we er van genieten.

    Die 100 km lange route ken ik niet, maar wat leuk om die te rijden. Over een jaar doe je dat vast weer op je fiets!

    Fijne avond verder!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij wonen ook al jaren in de polder en hebben hem ook nog nooit gereden. Moeten dat echt een keer doen. Het is zo'n mooi gezicht.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja, dat geel is een vrolijk gezicht, Marjon. Op de een of andere manier word je er blij van als je ernaar kijkt. Het is wel jammer dat het inderdaad maar een korte periode is. Als het weer niet meezit en de zon niet schijnt is het lang niet zo mooi om te zien en voor je het weet is de bloeiperiode dan alweer voorbij.

    Nou... ik ga geen 100 km. op de fiets afleggen, maar een gedeelte van de route lijkt ons wel leuk om per fiets te doen. Dan zie je alles nog beter en het koolzaad heeft een heerlijke, zoete geur. Dan moet ik misschien weer niezen, maar ach...

    Gr!
    Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dan waren wij gelukkig niet de enigen die de route nog nooit gereden hadden, Anneke.
    Het is best wel vreemd dat bezienswaardigheden dicht bij huis vaak overgeslagen worden. In ons geval wel tenminste.

    Ja, het is een prachtig gezicht! Dus volgend jaar?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooie blogje! ik kwam hier tegen via andere blosters, zo gaat dat, en volg blogjes die dezelfde hobby/s als ik hebben, Bedankt voor het delen, en tot blogs..liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dank je wel. Graag gedaan!

    Groeten :-)

    BeantwoordenVerwijderen