dinsdag 16 september 2014

Een jaar later

"Weet je iets wat ik jou als verjaardagscadeau zou kunnen geven?” vroeg mijn echtgenoot een tijdje geleden aan mij. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. Dit jaar geen cadeautjes, bossen bloemen of wat voor verrassingen dan ook, maar iets van een heel andere orde. Iets wat alles zou overtreffen wat ik op mijn verjaardag ooit aan cadeaus heb gekregen. Dus antwoordde ik: “Dat het met jouw gezondheid eindelijk de goede kant op gaat en er bij de controle niets meer gevonden wordt. Dat zou voor mij een fantastisch verjaardagscadeau zijn. Voor de rest hoef ik helemaal niets.” 

Vandaag, de dag voor mijn verjaardag, moest mijn echtgenoot voor controle naar het ziekenhuis nadat er ruim een jaar geleden kanker bij hem werd geconstateerd. Tot nu toe waren de berichten die hij bij een ziekenhuisbezoek meekreeg niet om over naar huis te schrijven en moest hij een aantal behandelingen ondergaan, maar vandaag viel er een enorme last van onze schouders: er werd niets verontrustends meer gevonden. Alles is schoon, zoals dat genoemd wordt.
Een mooier verjaardagscadeau kan ik mij niet wensen. Laat ik het nog beter verwoorden: ik heb een cadeau ontvangen dat inderdaad alles overtreft in mijn cadeauhistorie en dat heb ik vandaag zomaar gekregen. En dan ben ik nog niet eens jarig…

Bij goed nieuws lijkt de weg plotseling weer open te liggen.
(Foto gemaakt in Anjum, in het noorden van Friesland. Met dank aan
mijn jongste broer voor het maken van deze foto.)

donderdag 11 september 2014

Dubbelhartig in Nordic Magazine

Misschien kennen jullie het wel, Nordic, het magazine waarin je interessante en leuke artikelen vindt over alles wat met Noord-Europa te maken heeft. Het magazine bevat o.a. de rubriek 'Leesvoer'. Daarin worden per Scandinavisch land boeken belicht die zich afspelen in of in ieder geval te maken hebben met dat land. 


Bij het onderwerp Zweden kom je bijvoorbeeld een boek tegen van Henning Mankell en bij Noorwegen stuit je op het werk van Knut Hamsun. 
Tussen al die bekende namen in 'Leesvoer' staat ineens mijn roman Dubbelhartig. Onder de categorie Noorwegen, omdat het verhaal zich daar afspeelt. Erg leuk natuurlijk om je eigen boek tussen al die andere noordelijk getinte boeken te zien staan. Het lijkt erop dat niet alleen ik, maar zelfs mijn boeken zich al aardig thuis beginnen te voelen in de Scandinavische wereld. En mensen van Nordic Magazine: dank je wel! Het is een oppepper die ik op dit moment even goed kon gebruiken.     




maandag 8 september 2014

Minicruise


Minicruises noem ik ze, de overtochten met een veerpont over de Noorse wateren. Trajecten over zee met uitzicht op een fantastische kustlijn of routes over fjorden tussen imposante bergen met witte toppen. Waar je ook vaart, vanaf het water ziet de wereld er toch net even anders uit dan vanaf de weg. Als je het geluk hebt dat de weersomstandigheden meezitten, een kalme zee en een blauwe hemel, dan is het dubbel genieten. Maar zelfs met minder goed weer heeft het iets.    

Bij een overtocht over de indrukwekkende Sognefjord kom je ogen tekort.
(Foto's boven en de twee foto's onder.)



Reis je door Noorwegen, dan kom je tot de ontdekking dat je zo nu en dan of zelfs regelmatig een oversteek met een veerpont moet maken. De weg waarover je reist houdt soms abrupt op en mogelijkheden om via een andere route te reizen zijn er meestal niet. De ponten varen op vaste tijden, maar wij sukkelen vaak gewoon op ons gemak een weg af en zien wel waar we terechtkomen en wanneer we mee kunnen varen. 

Een schilderachtige overtocht van Holm naar Vennesund,
langs weg nr. 17. (Foto boven en de twee foto's onder.)



Langs de ca. 650 km. lange weg nr. 17 van Steinkjer naar Bodø kom je een behoorlijk aantal veerponten tegen en soms zelfs kort achter elkaar. In dat geval is het wel handig als je de vaartijden bij de hand hebt, zodat je weet waar je aan toe bent. Die tijden kun je in dit boekje vinden.  

Wat een landschap! Dit zie je op de route van Horn naar Andalsvåg,
langs weg nr. 17. (Foto boven en onder.)

Varend langs reusachtige bergen.

Tijdens een uur durende overtocht van Forvik naar Tjøtta passeer
je de poolcirkel. (Foto boven en de drie foto's onder.) 

Het gratis boekje met vaartijden hebben wij weten te bemachtigen op de Scandinavië Markt Schokland en het zal waarschijnlijk ook wel op vakantiebeurzen of andere op Scandinavië gerichte evenementen te vinden zijn. Zoniet, geen nood, in Noorwegen is het boekje te vinden bij toeristenbureaus en vaak ook bij campings.

Ook bij minder goede weersomstandigheden valt er nog genoeg te zien.
De overtocht van Forvik naar Tjøtta voert je namelijk door
het eilandenrijk van de Helgelandskysten.
.

Behalve gemotoriseerde voertuigen gaan er ook fietsers en voetgangers mee aan boord. 

Ik heb een aantal foto’s bij elkaar gezocht van allerlei trajecten die we met een veerpont hebben afgelegd. Het meevaren is een kwestie van betalen, aan boord gaan en voor de rest is het gewoon genieten van een 360 graden uitzicht over de Noorse wateren en het meestal meer dan prachtige landschap. Wat mij betreft een echte minicruise. 

Op de pont van Bognes naar Skarberget kom je een panorama-uitzicht
tegen waar je stil van wordt. (Foto boven en de twee foto's onder.)

Je blijft foto's maken.

Soms passeer je de veerpont die in tegenovergestelde richting vaart.

Wachten tot de pont arriveert. Geen straf, toch?