maandag 27 april 2015

Een verhaal met een koninklijk tintje

Het plan was iets met een koninklijk tintje op mijn blog te plaatsen, natuurlijk vanwege Koningsdag. Een dag die wij nooit onopgemerkt voorbij laten gaan en als de weersomstandigheden het toelaten storten we ons altijd in het vrolijke feestgedruis dat in ons dorp plaatsvindt. Zo ook vandaag. Dat we daar nogal veel tijd hebben doorgebracht is de reden dat ik nu teruggrijp op een van mijn eerdere blogposts uit 2013 in plaats van een nieuwe, koninklijke post te plaatsen. Deze blogpost gaat over een waargebeurd verhaal dat ongeveer 150 jaar geleden een aanvang nam in het Noorse Rui, bij het plaatsje Dalen, en dat niet alleen een verhaal is met een koninklijk maar ook met een Noors tintje. Het leuke is dat het zich ook nog heeft afgespeeld in de omgeving die ik als locatie heb uitgekozen voor mijn nieuwe roman Blind vertrouwen

Een kleine boerderij in Rui met een formidabel uitzicht op het Bandakmeer.
Wie goed kijkt ziet rechts de haven van Dalen,
een van de locaties in Blind vertrouwen.

Achter de geraniums zitten is hier geen straf.

Vroegere bewoners van Rui.

De blogpost uit 2013 vind je hier. Leuk voor degenen die het nog niet kennen. En ken je het verhaal al, wie weet vind je het de moeite waard om het nog een keer te lezen. Ik plaats een aantal foto's die te maken hebben met het verhaal. Meer foto's kom je tegen op de desbetreffende blogpost. Neem (nog een keer) een duik in een stukje Noorse historie.   

Een oude stal/schuur die bij de boerderij hoort.

Het is goed toeven op deze bijzondere plek.

Het is te hopen dat die enorme steen er al lag voordat
het boederijtje gebouwd werd. 






zaterdag 4 april 2015

Nieuw leven


Pasen is een mooie tijd van het jaar. In de natuur ontluikt het nieuwe leven na een winterse periode. Alles maakt zich op om tot bloei te komen en bij de eerste warmere dagen uit te botten. Het paasverhaal dat over de dood maar vooral ook over het leven vertelt, sluit in mijn ogen daarbij aan. De ene mens vindt een nieuw leven in het geloof, de andere wijzigt zijn manier van leven radicaal en begint daarmee een nieuw bestaan. Weer een ander krijgt te maken met een ingrijpende gebeurtenis in zijn of haar leven en weet dat vanaf dat moment niets meer hetzelfde zal zijn, maar hoopt wel dat het leven een nieuwe weg biedt die hij of zij in kan slaan. 

Zelf besef ik maar al te goed dat ik nog een kans heb gekregen om het leven te omarmen en daar ben ik erg dankbaar voor. Alles had er heel anders voor mij uitgezien als er op een bepaald moment niet de juiste beslissing was genomen. Een cruciale momentopname. 
En nu alles weer een beetje in rustiger vaarwater terecht is gekomen (oké, ik onderga nog chemotherapie) geniet ik van het nieuwe leven dat buiten in de natuur zichtbaar wordt en weet ik dat, als alles achter de rug is, de behandeling voorbij is, ik anders tegen alles aan zal kijken. Dat doe ik nu al, met een nieuwe blik naar het leven kijken. 

En nu ik het toch over dit alles heb, wil ik meteen iedereen bedanken voor alle steun, in welke vorm dan ook, die wij sinds ik ziek ben geworden ondervonden hebben. Dat heeft ons ontzettend goed gedaan. Dus heel erg veel dank! 

Zo, dat waren weer genoeg serieuze onderwerpen. Nu ga ik eerst eens een paar overheerlijke chocolade-eitjes eten :-)

Fijne Paasdagen!