donderdag 28 juli 2016

Noordelijke plaatjes en praatjes

Misschien wordt het weer eens tijd voor wat noordelijke plaatjes en bijbehorende tekst. Na allerlei berichten over mijn boek Vier het Leven ben ik de titel van mijn blog een beetje uit het oog verloren: schrijven met een knipoog naar het noorden. Als ik over Scandinavië blog, plaats ik meestal foto's die bij elkaar horen. Foto's die op dezelfde plek gemaakt zijn of over hetzelfde onderwerp gaan. Ik kwam een aantal foto's tegen waarmee ik eigenlijk niet uit de voeten kon, omdat ik er maar één exemplaar van heb en niet een serie over een bepaald onderwerp. Eenlingen, om het zo maar te noemen. Ik dacht: waarom plaats ik er niet een paar op mijn blog, ook al horen ze niet bij elkaar? Zo gezegd, zo gedaan. Ze zijn allemaal in Noorwegen gemaakt. Daar komen ze...


Wie vanaf de bergachtige Vikafjell afdaalt, komt terecht bij Vik, prachtig gelegen aan de langste en diepste fjord van Noorwegen, de indrukwekkende Sognefjord. Kleine anekdote: op de plek waar deze foto gemaakt is, stond een huis met een wit, houten hek eromheen. Mijn echtgenoot leunde tegen het hek aan en even later was zijn nieuwe, blauwe sweatshirt ineens voorzien van witte strepen. Het hek bleek pas geverfd te zijn, maar er stond nergens een bordje met een waarschuwing erop. Wonder boven wonder hebben we de vlekken met nagellakremover uit het sweatshirt weten te boenen en daarna het sweatshirt goed uitgespoeld. Er was niets meer van de verf te zien. Vraag: waarom had ik nagellakremover bij me, terwijl ik zelden nagellak gebruik en al helemaal niet op vakantie? Antwoord: ik heb werkelijk geen idee...


Het plaatsje Sogndal ligt mooi aan de Sognedalsfjord, een zijarm van de Sognefjord. De foto is laat op de avond gemaakt. Er hing op dat moment een mysterieus sfeertje wat kleur en licht betreft. 


Deze rivier zijn we al diverse keren via een brug overgestoken. De foto is dan ook vanaf de brug gemaakt. We blijven hier altijd even stilstaan om naar het voortdenderende water te kijken. En de bergen op de achtergrond maken het plaatje af. Je komt hier terecht als je vanaf het Femundmeer, in de provincie Hedmark, de weg naar Åkrestrømmen rijdt.


Langs de weg van Otta naar Vågå (richting Lom) stonden we op een camping aan een rivier. Vanaf onze kampeerplaats was dit het uitzicht. Niet verkeerd, toch? De camping was te bereiken via een vrij steil gruisweggetje dat ons naar beneden naar de rivier leidde. De camper die we toen hadden, beschikte niet over heel veel power en we vroegen ons af of het ons zou lukken om de volgende dag weer over datzelfde weggetje naar boven te rijden. Voordat je namelijk goed en wel doorhebt dat het om een dergelijk weggetje gaat, ben je al halverwege en van omkeren is geen sprake. Veel te smal. De volgende dag reden we met ingehouden adem tergend langzaam naar boven om opgelucht adem te halen op het moment dat we de doorgaande weg bereikt hadden.


Een optrekje op een fantastische plek aan de Lustrafjord. Wel even oppassen als je 's morgens met een slaperig hoofd het terras betreedt. Hopelijk zit er een hekje omheen, zodat je je niet kunt vergissen. De Lustrafjord ligt aan de voet van het berggebied Jotunheimen en biedt veel schilderachtige vergezichten. Met een beetje geluk spot je zelfs dolfijnen.   


De foto hierboven is gemaakt ergens onderweg naar Laerdal. Vraag me niet welke weg het is, dat weet ik dus niet meer. Maar mooi is het er wel! 


Een idyllisch gelegen camping aan een klein meer dat ten westen van het Femundmeer ligt. Welk meer het is? Dat weet ik ook al niet. Ik weet alleen dat het niet ver van het plaatsje Drevsjø verwijderd lag.

   
Het Setesdal, in Zuid-Noorwegen, is ruim 200 km. lang en loopt van Kristiansand tot aan Haukeligrend. Je komt er onderweg allerlei bezienswaardigheden tegen, zoals deze oude brug waar een stukje onverharde weg naartoe leidt, de weg uit vroeger tijden. 


En als laatste, de haven van Molde, aan de Noorse westkust. Met zo'n uitzicht dobber je toch met plezier met je bootje op het water?  

Tot zover deze fotoserie. Wie weet vind ik nog meer 'eenlingfoto's' die ik een volgende keer kan plaatsen. Het zorgt er in ieder geval voor dat ik zin in vakantie krijg :-) 

vrijdag 1 juli 2016

Emigreren

Misschien hebben jullie opgemerkt, of misschien niet, dat ik me de laatste tijd niet zo veel op de sociale media begeef. We zijn er een paar weken tussenuit geweest naar Drenthe. Mijn echtgenoot en ik hadden onze rust hard nodig, vooral rust in ons hoofd, dat steeds voller en voller leek te raken, sinds we in 2013 voor het eerst met kanker te maken kregen en die ziekte daarna eigenlijk nooit meer uit ons leven is verdwenen. Mijn man is nog onder behandeling en onze schoonzoon en ikzelf bevinden ons in het eerste jaar van controles. Nee, we komen er voorlopig niet los van. Maar tussendoor genieten we van allerlei dingen, al denk ik regelmatig terug aan de Drentse rustmomenten in deze mooie noordelijke provincie.


Ik grapte tegen man en kinderen dat ik ging emigreren en wel naar Drenthe. Drenthe is gewoon een heel andere wereld, een plek waar je prachtige natuur vindt, die soms bijna Zweeds aandoet. 



Een plek waar je nog echt tot rust kunt komen, tintelende boslucht kunt opsnuiven en het getjilp van vogels op de achtergrond hoort i.p.v. auto’s en vliegtuigen. 


Waar altijd wel ergens een gezellige braderie in een knus en pittoresk dorpje gaande is en waar het goed toeven is op zowel een gemoedelijk terrasje, als op een bankje met een weids uitzicht over stuifzand en heide. 


Een plek waar statige dennenbomen hoog boven je uittorenen en waar bij een verstild vennetje het witte wollegras of veenpluis heen en weer wiegt in een zachte bries. 



Waar bos en heide worden afgewisseld door graslanden met waterpartijen waarin eindeloze wolkenluchten weerspiegeld worden tussen het malse groen en zonnige boterbloemen.



Een plek waar smalle paadjes, omzoomd door bomen, je naar nieuwe, schilderachtige bestemmingen leiden.


Waar de ene fotograaf de andere ongemerkt bespiedt ;-)



Drenthe is een plek waarvan iemand, die ik laatst sprak en voor het eerst Drenthe bezocht had, zei: “Is dit ook Nederland? Nooit geweten dat het er zo mooi is en zo anders dan in de rest van ons land.” Haar reactie zegt genoeg. Zal ik alvast de verhuisdozen gaan inpakken? ;-)