maandag 13 augustus 2018

De golddigger en de geitenhoeder, een recensie

De langverwachte recensie van NBD Biblion voor mijn roman Een man naar mijn hart is binnen. Die recensie komt op de website van de bibliotheken te staan. Het brengt toch altijd wat spanning met zich mee als je nog niet weet wat zij van het boek vinden, vooral als je een verhaal geschreven hebt dat in niets lijkt op je vorige boek, zoals in mijn geval De kleur van liefde. Maar ik kan opgelucht ademhalen, Een man naar mijn hart heeft een prachtige beoordeling gekregen! Op het moment dat ik de recensie voor het eerst las, dacht ik: yeah! Die heb ik binnen! Al met al zorgt het voor plezier in en de moed om door te gaan met mijn schrijfbezigheden en dat is fijn.

Hieronder de complete recensie:

Golddigger Katia heeft het prima naar haar zin met haar luxe leventje in Nederland door haar relatie met de rijke Sverre. Ze houdt van hem vanwege zijn geld en status. Helaas moet ze haar rijke leventje verruilen voor een arm bestaan op een afgelegen plek in Noorwegen. Haar buurman Andor vindt zijn eenvoudige leven perfect en zou niet anders willen. Katia moet enorm wennen aan deze grote omslag, maar ze blijkt het Noorse boerenleven steeds leuker te vinden. Een vlot geschreven verhaal waarbij de schrijfster de juiste snelheid combineert met nieuwe plotwisselingen die voor meer diepte in de karakters zorgen. De lezer leeft mee met de hoofdpersonages door de vernieuwde invalshoek die regelmatig gegeven wordt. Geregeld zal de lezer zich betrappen op een glimlach door de herkenbare situaties. - E. Oliemans


Op de foto hierboven een van de teksten en locaties die ik gebruikt heb in Een man naar mijn hart. Katia, de hoofdpersoon, zit aan de oever van deze rivier en hoopt wat orde in haar chaotische gedachten én leven te creëren. Uiteindelijk komt Andor, haar buurman, Katia daar gezelschap houden. Er ontstaat een gesprek en Katia vertelt hem dingen waarvan ze nooit gedacht had dat ze die met iemand zou durven delen: over haar faalangst, het gevoel van afwijzing, hoe ze de niet altijd even aangename persoon is geworden die ze nu is, de puinhoop die ze van haar leven gemaakt heeft. 
Katia hoopt dat Andor haar iets meer over zíjn leven zal vertellen. Helaas doet hij dat niet en rijzen er bij haar steeds meer vragen op. Wie is hij eigenlijk en waarom heeft hij ervoor gekozen geiten te gaan hoeden op een afgelegen plek aan de voet van de Noorse hoogvlakte Valdresflya? 

Meer ga ik niet over het verhaal zeggen, maar ik roep gewoon nog een keer: "Yeah!" ;-)







woensdag 1 augustus 2018

Wat is geluk? Recensie Een man naar mijn hart

Opnieuw een mooie recensie voor mijn roman Een man naar mijn hart en wel op Blog Zweden. Het is altijd spannend wat iemand van mijn boek vindt maar deze recensie maakt me natuurlijk blij. Het is fijn om te lezen dat het boek als een trein leest en dat de sfeerbeschrijvingen van de omgeving en de boerderij geweldig zijn. Dan heb ik in ieder geval niet voor niets uren zitten turen naar onze foto’s van de omgeving waar het zich afspeelt en naar de foto’s van een oude kaasboerderij om het een en ander goed te kunnen beschrijven. Missie geslaagd, geloof ik. 
En dat het opgevallen is dat Katia, de hoofdpersoon, zich afvraagt wat geluk is. Dat was precies mijn bedoeling. Ik hou er wel van om lezers een beetje aan het denken te zetten. Bedankt, Hans, voor deze mooie recensie! Ik vind het overigens helemaal niet erg dat je bevooroordeeld bent, hoor ;-)


De foto op de achtergrond is gemaakt aan de voet van de Valdresflya, de omgeving waar het verhaal zich voor een groot deel afspeelt. Het fantastische landschap en het prachtig gelegen huisje zorgden o.a. voor de inspiratie om Een man naar mijn hart te schrijven.