donderdag 17 april 2014

Lang vervlogen tijden

Soms stuit je tijdens een wandeling plotseling op iets uit lang vervlogen tijden, zoals een oude hut in the middle of nowhere. In en om de hut zijn nog gehavende en verroeste attributen te vinden voor gebruik binnenshuis en voor het bewerken van het land. Je probeert je een voorstelling te maken hoe die mensen daar vroeger geleefd hebben op een stuk land dat moeilijk te ontginnen is, het was namelijk ooit een kleine boerderij ver van de bewoonde wereld verwijderd.

Deze en onderstaande foto's zijn gemaakt in Sømådalen,
in de provincie Hedmark in Noorwegen.

Je komt er nog steeds niet veel mensen tegen en de stilte kun je er horen, het valt als een deken over je heen. De omgeving is prachtig. Zouden de bewoners van de kleine boerderij zich daar vroeger bewust van zijn geweest dat ze zich midden in de indrukwekkende natuur bevonden? Of leefden ze daar zonder er erg in te hebben hoe uniek en mooi die plek is? Misschien waren ze te druk met overleven... 



Sommige oude hutten die je tegenkomt zijn gerestaureerd, andere half ingestorte exemplaren laten je alleen maar gissen hoe het er jaren geleden uitgezien moet hebben. Die laatstgenoemden zijn mijn favoriet, die zetten mijn fantasie aan het werk. Je voelt het verleden dat daar ligt. Ik zou best wel een glimp van dat verleden willen opvangen, heel even maar, om een indruk te krijgen wat voor leven er daar geleid werd en om aan iemand te kunnen vragen of ze wel eens van stress gehoord hadden. Of ze als medicijn rust konden vinden in de ongerepte natuur die hen omringde, zoals datzelfde landschap op mij ook rustgevend werkt. Dat zal altijd wel bij een vraag blijven...  












2 opmerkingen:

  1. Ja, dat herken ik: mijn fantasie slaat ook direct op hol. Je kan het proeven en voelen, dat verleden. Er hangt gewoon nog energie van weleer. Want ook in Oostenrijk (Tirol), in de bergen kom je dit soort verlaten stukje tegen, met volkomen stilte om me heen. De mensen die ik daar ken, zijn zich absoluut bewust van de schoonheid van de natuur en vinden als buitenlanders Nederland 'knus en gezellig'. Maar ik denk dat de mensen die daar echt moesten overleven, meer met dat overleven bezig waren.

    Mooie foto's!

    Fijne tweede Paasdag nog!

    Groetjes, Marjon.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi hè, dat je dat voelt, die energie die daar lijkt te hangen. Vroeger zal het zeer zeker een hard bestaan zijn geweest in een dergelijke omgeving. De mensen die daar nu een eind verderop een boerderij en camping runnen, beleven de natuur intens, genieten ervan als het even kan en het mooie is dat ze het met je willen delen.

    BeantwoordenVerwijderen