maandag 7 april 2014

Dagen zonder einde op de Lofoten



Dat ziet er in het echt vast niet zo uit als op de foto, was het eerste wat ik dacht toen ik een afbeelding van een locatie op de Noorse eilandengroep Lofoten in een reisgids zag staan. Een wit zandstrand, een azuurblauwe zee, steile bergen en een dame die met haar blote voeten in het onwaarschijnlijk blauwe water stond. Dat moet een bewerkte foto zijn, dacht ik nog, die kleuren, dat landschap, bijzonder!

Op een goede dag bevond ik mij plotseling zelf boven de poolcirkel, op de Lofoten, en keek ik vol verbazing naar alles wat ik eerder in de reisgids had gezien, om tot de ontdekking te komen dat het er in werkelijkheid net zo uitzag als op alle foto's in de gids. Nee, beter nog dan op de foto's! Ik bevond me nu zelf midden in het imposante landschap en probeerde alles om mij heen te absorberen. Een bijna onmogelijke opgave met zoveel natuurschoon om mij heen. Indrukwekkend, dat was het.




De Lofoten worden niet voor niets tot een van de mooiste eilandengroepen ter wereld gerekend. Deze archipel maakte zoveel indruk op mijn man en mij dat wij er graag nog een keer naartoe zouden willen reizen om alles waar we bij ons eerste bezoek niet aan toe zijn gekomen te kunnen bewonderen en om meteen de nodige research te kunnen doen voor het boek dat ik van plan ben te schrijven. Ik loop namelijk al geruime tijd rond met het idee om daar een verhaal te laten afspelen.  



Nusfjord.

Dat ik meteen enthousiast was toen ik ontdekte dat er een film, ‘Heart of Lightness’, was gemaakt die zich op de Lofoten afspeelt, is niet verwonderlijk. Ik kwam de filmtrailer tegen op Stralend Schrijven van tekstschrijver en reisblogger Sandra van Bijsterveld. De film vertelt het verhaal van een regisseur en een groep acteurs die op de Lofoten bij elkaar zijn om het toneelstuk ‘Fruen fra havet’ (De vrouw van de zee) van de Noorse toneelschrijver en dichter Henrik Ibsen te verfilmen, een toneelstuk dat in 1888 is geschreven. Het persoonlijke leven van de acteurs en de regisseur wordt behoorlijk beïnvloed door hun verblijf op de schilderachtige Lofoten. 
Ja, overweldigende natuur en dagen zonder einde, vanwege de middernachtzon, kunnen zeer zeker van invloed zijn op hoe je je voelt en je het leven op een andere manier laten beleven. Eind mei gaat de film in Noorwegen in première en ik hoop dat ik nog eens in de gelegenheid kom om deze film te kunnen zien.

Deze foto en volgende twee foto's: Reine.


Verder vertel ik niets meer over de Lofoten. Hoe moet ik beschrijven hoe mooi het daar is? Het enige wat ik kan doen is foto’s aan deze blogpost toevoegen, zodat jullie kunnen zien dat de kleuren, het licht, het landschap en de kleurrijke dorpjes met de rorbuer, de op palen gebouwde houten vissershutten, uniek zijn. Op deze manier kunnen jullie zelf een beetje meereizen naar deze bijzondere bestemming.

Nusfjord.
Het dorp waarvan de naam uit één letter bestaat: Å.


Vikten.
Nusfjord.












6 opmerkingen:

  1. Wat een kleuren, prachtig! Leuk dat je me noemt, Elly!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Graag gedaan! De kleuren zijn er onvoorstelbaar mooi, Sandra. De Lofoten zijn een bezoek, en in mijn geval hopelijk ooit een tweede bezoek, meer dan waard.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. En weer wat stof voor een nieuw verhaal :-).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh zeg... Wat is dat prachtig!

    (ik ben hier even vanaf je nieuwe blog ;-))

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Leuk je hier op deze post tegen te komen, Marjon :-)

    Ja, het is er erg mooi.

    BeantwoordenVerwijderen