donderdag 29 oktober 2015

Blind vertrouwen hebben...

Nu en dan krijg ik een recensie voor een van mijn boeken. Vandaag kreeg ik er zelfs twee! Een mooie vier sterren én een vijf sterren recensie voor mijn roman Blind Vertrouwen. Daar ben ik natuurlijk heel erg blij mee. Beide recensies zijn hier te lezen op The Book Girl, maar ook op Uitgelezen.

Nog een leuk nieuwtje: Blind Vertrouwen dingt mee naar de titel Beste Valentijnboek 2016. Op de website van het Valentijngenootschap vind je een longlist met deelnemende boeken. Die lijst kun je hier bekijken. Uiteindelijk kiest een jury vijf boeken waar het lezerspubliek op kan stemmen. Spannend... 
Mij spreekt de titel Beste Valentijnboek 2016 in elk geval wel aan ;-)


Waar ik ook heel erg blij mee ben is dat ik vandaag te horen kreeg dat de kleine poliep die op kweek was gezet, na het darmonderzoek dat ik een tijdje geleden moest ondergaan, niets te betekenen had. Na dit onderzoek schreef ik op mijn blog dat ik het gevoel had dat ik een zware rugzak van me af kon laten glijden omdat, behalve dat poliepje, niets verontrustends meer gevonden was. Goed, ik was dan wel die denkbeeldige rugzak kwijt, maar nu liep ik nog met een soort van denkbeeldig heuptasje rond waarin ik gedachten aan dat poliepding meezeulde. Jullie begrijpen wel dat dit heuptasje en ik inmiddels ook van elkaar gescheiden zijn en ik nu écht, op regelmatige controles na, alles achter mij wil proberen te laten. 
Tijd voor een nieuw begin. Tijd voor een nieuw boek, Winterromance, dat binnenkort uitkomt én een nieuw verhaal waar druk aan gewerkt wordt en, zoals het er nu voorstaat, voorjaar 2016 verschijnt. Nieuwe en leuke dingen dus. En voor de rest? Voor de rest moet ik misschien maar gewoon blind vertrouwen in de toekomst hebben...

Tufjorden, Magerøya. 


zondag 25 oktober 2015

Wonder

Het eerste exemplaar van mijn nieuwe roman Winterromance heb ik inmiddels binnen. Leuk! (Bedankt Anita en Pierre van Uitgeverij Cupido.Het is bij elk nieuw boek weer spannend hoe het er in werkelijkheid uitziet. Natuurlijk heb ik de voor- en achterkant van Winterromance al als ontwerp gezien, maar dat is toch iets anders dan dat je het boek uiteindelijk in handen krijgt. Zodra ik het boek heb ontvangen leg ik het ergens bij ons in de woonkamer neer en pak ik het telkens even op om ernaar te kijken. 


Winterromance is een verhaal dat ik geschreven heb in de tijd dat ik ziek was en zinnen vormen en de juiste woorden vinden een ware strijd was. In  mijn hoofd was het een warboel, concentratie was ver te zoeken. Alles wat mij toen aan tekst te binnen schoot was ik namelijk meteen weer kwijt. Dus direct opschrijven wat ik bedacht had, ook bepaalde woorden of uitdrukkingen, was noodzakelijk. Wat was ik blij toen ik eindelijk na lang nadenken en puzzelen het manuscript naar mijn uitgever kon sturen. Als ik nu Winterromance vasthoud, denk ik: wauw, het is toch weer gelukt een verhaal in boekvorm te gieten. En dit keer is dat een wonder te noemen.  

Winterromance betekent: sneeuw, warme chocolademelk, kerstbomen, kerstliedjes, familie- en liefdesperikelen, misverstanden, wensen, die ene ster aan de winterhemel en een vleugje vrede op aarde. Alles draait om de magie van Kerstmis. Of zoals een van de personages in dit boek zegt: "Kerst is een tijd van wonderen en waarom zou je niet in wonderen geloven?"   

Vanaf 5 november kun je er zelf alles over lezen, want dan is Winterromance verkrijgbaar bij alle boek- en webwinkels. En natuurlijk is Winterromance ook leuk om te lezen als het nog geen Kerstmis is of als kerst al lang voorbij is :-) 

vrijdag 23 oktober 2015

Noordelijke herfstplaatjes

Zomaar een paar herfstplaatjes, ooit geschoten in Noorwegen op een camping aan het Langsjøen in Sømådalen, provincie Hedmark. Een plek waar we jaar na jaar naartoe reisden om er te kamperen en ons onder te dompelen in rust en stilte. Soms voor een paar dagen, als we in de buurt waren, en soms voor een paar weken. Een plek met een fantastische ligging waar je overrompeld wordt door natuurschoon. 




Foto boven: uitzicht vanaf de berg Gloføken. Ergens beneden aan het meer ligt de camping. Wat een locatie, hè? 
Foto onder: een serene herfstochtend aan het Langsjøen én het geweldige uitzicht vanaf de camping. 


De kleuren kunnen erg intens zijn tijdens een noordelijk najaar, zoals op de foto hieronder te zien is. Het was toen nog niet eens volop herfst. De foto is gemaakt in de buurt van Sømådalen.



Meer weten over deze bijzondere plek? Kijk dan hier.

Informatie over de bovengenoemde camping vind je hier.   



zaterdag 17 oktober 2015

De Theefabriek

Scandinaviërs schijnen de meeste koffie ter wereld te drinken, daar kreeg ik al eens een mooi voorbeeld van onder ogen dat je hier kunt bekijken. Maar we gaan het hier niet over koffie hebben. Waar dan wel over? Wel, wat dachten jullie van thee? Verstokte koffiedrinkers zullen nu waarschijnlijk afhaken, toch zou ik nog even blijven lezen, we gaan het hier namelijk wel hebben over een plaats met de meest uitgebreide theekaart ter wereld: De Theefabriek in het Groningse dorp Houwerzijl. Ja, je moet er wel even voor naar het Hoge Noorden van Nederland reizen, maar als je toevallig een keer in de buurt bent…


In De Theefabriek vind je een grote hoeveelheid fleurige theepotten en theeblikken. 


Wij besloten vanuit Zoutkamp, waar wij kampeerden, naar Houwerzijl, dat maar een paar kilometer verderop ligt, te fietsen. Volg je een officiële fietsroute, dan fiets je bij Zoutkamp een stukje door een heus spookbos. Een plaatselijke bakker zou daar in 1840 een geestverschijning hebben gezien. Het bleek echter zijn buurman te zijn die hem schrik had aangejaagd. Toch bleven de inwoners van Zoutkamp destijds volhouden dat ze nog vaker geestverschijningen zagen. En zo kreeg het bos zijn huidige naam en wij fietsten daar nietsvermoedend doorheen omdat we deze geschiedenis toen nog niet kenden. Maar goed, gelukkig hebben we het bos weten te doorkruisen zonder vreemdsoortige gedaantes tegen te komen. Op onderstaande foto het pad door het spookbos.   


Verder voerde de route langs water en over landelijke weggetjes waar in september nog volop koolzaad in bloei stond. 




Je komt weinig verkeer tegen op de smalle wegen. Hooguit een paard en wagen rijdend over een mooie, oude ophaalbrug uit 1879. Heerlijk rustig dus!   


Voor je het weet kom je in Houwerzijl bij De Theefabriek terecht. De Theefabriek is gevestigd in een kerk uit 1862. In de kerk vind je een theemuseum en maak je kennis met de geschiedenis van de thee en hoe de thee bij ons op tafel terechtkomt en lang geleden terechtkwam. De aangrenzende pastorie uit 1870 herbergt een theewinkel waar ze ruim 250 soorten losse thee verkopen en theegerelateerde artikelen. 


Op bovenstaande foto zie je de ingang van De Theefabriek. Het is fijn toeven in de mooie tuin met gezellige zitjes. De onderstaande foto laat de pastorie zien waar de theewinkel gevestigd is.  


In het theemuseum vind je een nostalgisch theewinkeltje dat laat zien hoe vroeger de thee geëtaleerd en verkocht werd.  


De theeschenkerij in de kerk mag je niet overslaan. Je hebt daar de keuze uit ruim 300 theesoorten. Het duurt dan ook even voordat je de theekaart bestudeerd hebt waarop elke soort thee wordt aangeduid met een passende naam. Een hele klus om je favoriete thee te kiezen! 


In de theeschenkerij theepotten, theepotten en nog eens theepotten. Ik had er wel een paar mee naar huis willen nemen... En natuurlijk moest er thee geproefd worden. Wij kozen voor de Very Berry en de Drentse Heide thee. Beide soorten smaakten erg verrassend. Een genietmomentje. 


Voor wie romantisch wil zijn is er de De Torenkamer, de plek waar vroeger de kerkklokken hingen, met een weids uitzicht over het Groninger landschap. Het wordt zelfs het meest intieme theekamertje ter wereld genoemd. Er zijn al heel wat huwelijksaanzoeken in De Torenkamer gedaan en tot nu toe werd er altijd met ‘ja’ geantwoord. Maar De Theefabriek garandeert niet dat er altijd een bevestigend antwoord gegeven zal worden, dus hou daar even rekening mee ;-)
Wat dacht je trouwens van een jurk opgesierd met theezakjes? Misschien een idee voor iemand die een bruidsjurk zoekt?


Vroeger wisten ze ook al precies te vertellen waarom het goed was om thee te drinken...


Mocht je in de buurt van Houwerzijl komen, schroom dan niet een kop thee te drinken in De Theefabriek en je te verbazen over de vele soorten thee die er bestaan. 
En voor de fanatieke koffiedrinkers die deze blogpost over thee tot het einde hebben gelezen: allereerst bedankt dat je dat gedaan hebt en goed nieuws, in De Theefabriek staat er ook koffie op de kaart :-)

P.S. China is de grootste verbruiker van thee, maar in Turkije drinken ze gemiddeld per persoon de meeste thee ter wereld.
Meer weten over De Theefabriek? Kijk dan hier.













vrijdag 9 oktober 2015

Geluksoma

Ja, ja... Daar lig ik dan tussen Jill Mansell, Fausto Brizzi, Graeme Simsion en vele andere bekende namen in de schrijverswereld. Nou ja, ik lig natuurlijk niet persoonlijk op de boekentafel bij Bruna uitgestald (zou misschien een goede promotieactie zijn) maar mijn boek Blind Vertrouwen wel. Het is voor het eerst dat een van mijn boeken bij Bruna in de winkel ligt, in mijn eigen woonplaats Dronten nog wel. Het was een fotomoment waard. 


Een paar jaar geleden had ik niet durven dromen dat zoiets met een van mijn boeken zou gebeuren. Ik ben een regelrechte geluksoma, zoals een van de boektitels luidt die bij Bruna naast mijn boek op de tafel ligt. Ja, dat ben ik! En wat betreft mijn echtgenoot: je bent geweldig! (ook een van de titels op de tafel.) Hij was namelijk bij Bruna in de winkel en heeft speciaal voor mij deze foto gemaakt. En niet alleen daarom is hij geweldig. Hij is mijn grote steun geweest al die maanden dat ik me door de chemokuren heen moest worstelen. Liefde kan mislukken (ja, we hebben weer een titel van de tafel te pakkenmaar in ons geval zit dat wel goed. 
En als we het toch over de boektitels hebben die op de foto staan afgebeeld, ik hoop dat mijn echtgenoot en ik veel meer dan 100 gelukkige dagen tegemoet gaan en ons leven niet opnieuw versplinterd wordt. Dit jaar is het niet gelukt, maar wie weet keren we volgend jaar terug naar de bergen in het Hoge Noorden. In het licht van wat wij weten zou dat mogelijk moeten zijn. Ik hoop het. Ik kijk ernaar uit! Soms moet je blind vertrouwen in de toekomst hebben. 




dinsdag 6 oktober 2015

Rugzak af

Gisteren was het dé dag, zoals ik dat in mijn vorige post schreef. Het werd een dag waarop er een last van mijn schouders is gevallen. De colonoscopie wees uit dat, op een kleine poliep na, alles schoon is. De poliep is verwijderd en wordt op kweek gezet, daar krijg ik eind oktober de uitslag van te horen, maar het leek de arts niets verontrustends, dus dat is positief te noemen. En dat er verder niets meer gevonden is, dat is fantastisch nieuws. Al met al ziet alles er sinds lange tijd eindelijk weer eens rooskleuriger uit en dat is heel erg fijn. Het maakt me aan het lachen en soms een klein beetje aan het huilen van opluchting. Het voelt alsof ik een zware rugzak van mij af heb laten glijden die ik lange tijd met me mee heb gezeuld en nu naast mij neer heb gezet. En als ik naar die denkbeeldige rugzak kijk, denk ik bij mezelf: ik hoop dat ik jou voor altijd op kan ruimen en niet meer op hoef te pakken en met me mee moet dragen. 
Het is alsof mijn leven een tijdje heeft stilgestaan of op zijn minst moeizaam voortging en er nu eindelijk een nieuwe fase is aangebroken, alsof ik in een nieuwe wereld ben gestapt. Het geeft mij/ons rust. Rust is fijn maar daarnaast heb ik er zin in om me weer volop in het dagelijkse leven te storten, zin in veel schrijven. Er is weer ruimte voor nieuwe ideeën en daar moet natuurlijk iets mee gedaan worden. 

Genieten van ultieme rust bij Roddines, een natuurreservaat
aan de Porsangerfjord, Finnmark. 

Zijn er dit keer, net zoals vorige keer, nog merkwaardige dingen gebeurd terwijl ik op de onderzoekstafel lag? Nee, geen merkwaardige belevenissen, wel leuke: een verpleegkundige die zich nog kon herinneren dat ik boeken schreef die zich in Scandinavië afspelen en haar eveneens aanwezige collega wist het vast ook nog wel, zei ze. En de arts die het onderzoek uitvoerde vroeg of ik nog steeds boeken schreef en of ik nu misschien met een boek bezig was dat het onderwerp kanker bevatte. Ik stond er versteld van dat ze zich nog konden herinneren dat ik boeken schrijf. Misschien moet ik bij een volgende controle eens een stapeltje boeken meenemen. Als ik dat doe wordt het weer promoten onder merkwaardige omstandigheden ;-)

Hardangervidda mét rugzak ;-)


zaterdag 3 oktober 2015

Dé dag


Onze vakantie zit erop. Het was een vakantie anders dan anders, geen reis naar Scandinavië dit jaar maar een reis naar het Hoge Noorden van Nederland. We hebben plaatsen bezocht in Drenthe, Friesland en Groningen en leuke en interessante dingen gezien en beleefd, gefietst en gewandeld door mooie natuurgebieden en in pittoreske dorpjes rondgekeken. Af en toe picknickten we ergens op de heide, in het bos of aan het strand, altijd midden in de natuur en dat werkte rustgevend. We hebben een plezierige tijd gehad en Nederland een beetje beter leren kennen en daar hebben we geen spijt van gekregen. Tussendoor voerden we gesprekken over alles wat we de laatste tijd hebben meegemaakt, hoe we daarmee omgaan en hoe we de toekomst zien. We lanceerden ideeën, maakten plannen. Of er ooit iets van die plannen terechtkomt? Ach, het is alleen al leuk om te brainstormen over allerlei dingen. Kortom, we hebben veel gesprekken gevoerd. 

Overpeinzingen op het mooie en stille Aekingerzand
in het Drents-Friese Wold. 

Maar… ondertussen sprong er telkens een gedachte naar voren: dé dag is in aantocht. De dag dat de eerste controle na de chemokuren plaatsvindt. De dag dat er gecontroleerd wordt of de kuren hun werk hebben gedaan en alles ‘schoon’ is. Ik heb geprobeerd gedachten daaraan naar de achtergrond te dringen tijdens onze vakantie, toch lukte dat niet altijd. Dé dag hing als een donderwolkje boven mijn hoofd. De ene keer iets minder dreigend dan de andere keer, maar wel bijna altijd aanwezig. 
Aanstaande maandag is het zover, dan moet ik mij ‘s morgens bijtijds in het ziekenhuis melden voor een colonoscopie, een darmonderzoek. Als alles goed blijkt te zijn, ja, dan spring ik een gat in de lucht! Dan wordt het ook dé dag, maar dan de dag dat ik een periode achter me kan laten die hopelijk nooit meer herhaald hoeft te worden en ik een nieuwe fase in kan gaan waarin ik jullie nog lang kan vervelen met noordelijk getinte verhalen op mijn blog. En wie weet beleef ik aanstaande maandag wel weer iets merkwaardigs, zoals bij het allereerste onderzoek het geval was en waarvan ik denk: dat heb ik weer. (Voor wie dat verhaal nog niet kent, dat is hier te lezen.) Mocht dat laatste het geval zijn op dé dag, dan laat ik het jullie zeker weten.