zaterdag 6 januari 2018

Winnaar Westerstorm

Nooit gedacht dat het zo storm zou lopen wat betreft de winactie waarbij je mijn roman Westerstorm kon winnen. Er kwamen via de sociale media allerlei enthousiaste reacties binnen. Heel erg leuk dat jullie gereageerd hebben. Bedankt! En nu het moment dat ik de winnaar bekend ga maken. En dat is:

Liesbeth Borgers

Liesbeth, van harte gefeliciteerd! Ik neem contact met je op via een privébericht op Facebook en dan stuur ik je Westerstorm zo snel mogelijk toe. Ik hoop dat je veel plezier zult beleven aan het lezen van dit boek!

Heb je deze keer helaas niet gewonnen, ik organiseer af en toe een winactie waarbij je kans maakt op een van mijn boeken, dus houd het in de gaten via FacebookTwitter of via mijn blog. 
Een mooi weekend gewenst! 


woensdag 3 januari 2018

Winactie Westerstorm

Vandaag kwam in het weerbericht regelmatig een van mijn boektitels voorbij: WesterstormJa, mijn allereerste roman werd deze dag goed gepromoot ;-)
Er werd een zware westerstorm afgegeven met zelfs code oranje voor o.a. de provincie Flevoland, waar ik woon. Telkens als ik op de radio of tv het woord westerstorm hoorde of het op Buienradar zag staan moest ik uiteraard aan mijn boek denken, totdat ik dacht: waarom doe ik er niet iets mee? Misschien een winactie?
Er werd gekeken of ik nog ergens een promotie-exemplaar van Westerstorm had liggen. Gelukkig was dat het geval en dus kon ik ermee aan de slag gaan.

Ken je mijn roman Westerstorm nog niet en lijkt het je leuk dit boek te winnen? Het enige wat je hoeft te doen is reageren op mijn bericht en te vertellen waarom je Westerstorm graag cadeau zou willen krijgen. Daarvoor heb je tot en met vrijdag 5 januari 2018 de tijd. Zaterdag 6 januari maak ik de winnaar bekend en naar diegene stuur ik een gesigneerd exemplaar. Wie weet ben jij dat. Succes!


De foto is gemaakt aan de Noord-Deense kust. Ook daar stond er op dat moment een flinke bries.


zondag 31 december 2017

Een speciaal hoekje

Er staat een dienblad bij ons in de woonkamer waarop allerlei dingen zijn uitgestald die met het noorden te maken hebben: stukjes drijfhout, een half rendiergewei, dennenappeltjes en een paar hartvormige stenen. Tijdens onze reizen naar Scandinavië ben ik altijd op zoek naar zulke stenen. De twee die op het dienblad liggen zijn nog maar een kleine greep uit mijn collectie van stenen harten. Alles is in Noorwegen gevonden. Behalve de dennenappeltjes, die komen uit Drenthe, het noorden van Nederland dus. Zelfs de vaas waarvan je rechts op de foto nog een stukje ziet, heeft een link met het noorden. We kregen hem van mensen die heel veel van Zweden houden. 
Nu en dan wisselt de collectie, komen er andere stenen of stukjes hout te liggen of heel andere voorwerpen. Net zoals het houdertje met het waxinelichtje erin, dat wisselt met de jaargetijden. Tijdens deze dagen is dat een houdertje in winter- of kerstsfeer, het liefst met een noordelijk tafereeltje erop, zoals een rendier of een mooie sneeuwkristal. Het is een dienblad vol met fijne herinneringen waar ik graag naar kijk, een hoekje in onze woonkamer dat telkens anders ingevuld wordt maar altijd met leuke dingen. Dingen waar ik blij van word. En daarmee kom ik meteen uit bij mijn nieuwjaarswens voor jullie: een gezellige jaarwisseling en...

vrijdag 29 december 2017

Momenten

De tijd tussen Kerstmis en Oud en Nieuw is bij ons altijd wat rommelig maar zeer zeker gezellig. Het bakken van oliebollen staat hier in de planning en als dat gebeurd is worden er een paar zakjes gevuld met deze traditionele lekkernij naar onze kinderen en nog een paar lieve mensen gebracht.
Tijdens het bakken in de schuur verwarmt een kacheltje de koude voeten, de oude radio die er staat gaat aan, zodat er meegezongen of -geneuried kan worden en door het schuurraam is er zicht op de tuin waar nog kerstlichtjes branden. Die zorgen ook voor een vrolijke noot. Een kop lekkere warme koffie of chocolademelk gaat er ondertussen natuurlijk in als koek, net zoals de eerste oliebollen die uiteraard deskundig gekeurd moeten worden. Ja, het weekje tussen Kerstmis en Oud en Nieuw heeft wel iets.
En als het nieuwe jaar begonnen is, komt alles weer in zijn oude ritme. Ergens vind ik dat jammer maar ook fijn. Dan hebben we toch genoeg feestdagen achter de rug. Maar in het oude ritme betekent wel dat ik eind januari een afspraak heb staan voor een scan in het ziekenhuis waar ik naar overgestapt ben en waar ze opnieuw gaan bekijken hoe het er met mij voor staat. Een week later krijg ik de uitslag te horen. Natuurlijk maakt het me nerveus. Ik denk er iedere dag wel aan, maar het schiet niet op allerlei vervelende scenario’s te bedenken. Dat is zo zonde van de tijd. Je weet van tevoren nooit hoe iets loopt. Dus schuif ik de gedachte aan dat soort dingen, als het even lukt, altijd zo snel mogelijk naar de achtergrond. Dat is later, nu is nu. 
Nú wil ik kunnen genieten van dit heerlijke, rommelige maar oergezellige weekje tussen Kerstmis en Oud en Nieuw, van de jaarwisseling en van de weken voor eind januari. En daarna? Daarna zien we wel hoe het verdergaat. 
Behalve medische toestanden heb ik het afgelopen jaar gelukkig ook leuke dingen meegemaakt. In willekeurige volgorde:

Afgelopen week hebben we een mooi en gezellig kerstfeest gevierd, samen met de kinderen en aanhang, de kleinkinderen, de schoonouders van een van onze dochters en een goede vriend. We kunnen er heel goed op terugkijken. En iedereen die een kerstkaart gestuurd heeft: bedankt voor de  lieve kerst- en nieuwjaarswensen!

Een van onze dochters liet een tatoeage op haar arm zetten toen ze hoorde dat ik voor de tweede keer kanker had. De tatoeage is een tekst in het Noors waarin twee boektitels van mij verwerkt zitten: Blind vertrouwen en Vier het leven. Er staat letterlijk vertaald: heb vertrouwen, vier het leven. 
Ze wilde ons daarmee een hart onder de riem steken. Het moment dat ze ons de tatoeage kwam laten zien was een prachtig, emotioneel moment.

Van onze andere dochter kreeg ik een schitterende, zelfgemaakte dromenvanger cadeau. De dromenvanger staat, in het kort, symbool voor het opvangen van goede dromen en het laten verdwijnen van boze dromen. Ook dit was een heel mooi gebaar en zorgde voor een brok in mijn keel.  

Zowel in het voor- als het najaar hebben R en ik een fijne tijd op een camping in Diever doorgebracht. Daar kwamen we midden in de mooie, Drentse natuur een beetje tot rust en kon ik door veel te fietsen aan mijn conditie werken die na de operatie in april 2017 een flinke knauw had gekregen. De conditie is inmiddels al heel wat verbeterd en daar ben ik blij mee. 


Het lukte mij om afgelopen jaar ondanks alles een nieuwe roman te schrijven, met de titel: Een man naar mijn hart. Het zag er eerst naar uit dat ik dat niet voor elkaar zou krijgen. Dat ik daar toch in geslaagd ben, brengt een geweldig goed gevoel met zich mee.

Mijn boek Vier het leven werd tot mijn grote verrassing genomineerd voor de Valentijnprijs, een prijs voor het beste romantische boek. Dat was een mooie opsteker die ik op dat moment goed kon gebruiken. Of het in 2018 weer lukt om genomineerd te worden??? Het zou wel een stunt zijn, haha! Maar na twee nominaties (in 2016 werd mijn roman Blind vertrouwen ook genomineerd) lijkt me dat nogal onwaarschijnlijk. Er zijn zoveel goede schrijvers en bovendien gun ik het iemand anders ook om zoiets eens mee te maken. Het is namelijk ontzettend leuk om je boek op die manier te kunnen promoten. Iedereen wil toch wel een keer zoiets beleven?

Naar aanleiding van de nominatie én naar aanleiding van het verschijnen van De kleur van liefde, mijn roman die zich in het Drentse Diever afspeelt, werden er leuke radio-interviews afgenomen en interviews in dagbladen en regionale bladen geplaatst.

De kleur van liefde kwam in de Story te staan, samen met een aantal boeken van andere schrijvers, zoals een roman van mijn uitgever Anita Verkerk. Heel erg leuk!

Dit zijn zomaar een paar momenten uit 2017, maar het allerbelangrijkste zijn de momenten die we doorbrengen met familie en vrienden. Deze mensen maken het leven mooi. Ze hebben ons gesteund door dik en dun en zijn er altijd voor ons als het nodig is. Hoe fijn is dat?! ♥
Net zoals bijvoorbeeld het contact met mensen die ik via de sociale media heb leren kennen. Contact via lieve en bemoedigende kaarten en berichtjes maar soms ook persoonlijk contact. Het zorgt voor warmte om ons heen. Dank je wel!
Er is nog zoveel wat ik op zou willen noemen, momenten die doen beseffen dat er nog genoeg te genieten valt, maar ik vrees dat deze blog dan wel heel erg lang wordt. Hij is al veel en veel te lang! 
De nieuwjaarswensen stel ik nog heel even uit. Er volgt nog een blogje over de jaarwisseling. Wat dat precies moet worden? Geen idee, maar ik ga ervan uit dat ik iets weet te verzinnen. Zo gaat dat dus ook met het schrijven van mijn boeken… Oké, dan weten jullie dat van het schrijven ook meteen weer ;-)



vrijdag 22 december 2017

White Christmas

Op een koude en donkere avond werd onze tuin omgetoverd tot een winters sprookje. Een witte wereld die eruitzag als een sfeervol schilderij. Een vredig plaatje waarin de kerstlichtjes flonkerden als kleine sterren. Een wereld die stilte en verwondering met zich meebracht en voor een echt kerstgevoel zorgde. Helaas, de sneeuw is verdwenen en een witte kerst lijkt er dit jaar (alweer) niet in te zitten. Ach, we dromen gewoon verder van een White Christmas. Wel of geen sneeuw, ik wens jullie allemaal: