maandag 21 augustus 2017

Schrijven, Seasons, Noma en brunost

Soms kom je ineens iets tegen waarvan je denkt: hé, dat kan ik gebruiken voor het boek dat ik aan het schrijven ben. Dat gebeurde mij een tijd geleden toen ik in een exemplaar van het tijdschrift Seasons een artikel las over een oude, Noorse zomerboerderij, Herdalssetra.


Deze boerderij ligt al driehonderd jaar midden in het spectaculaire beschermde fjordengebied van Geiranger-Herdalen. Op de boerderij worden geiten gehouden en van de geitenmelk wordt de bekende Noorse brunost gemaakt. Brunost is kaas met de kleur van karamel. Een kaas die ietwat zoet van smaak is en waar wij graag ons brood mee beleggen wanneer wij in Noorwegen zijn. Gelukkig hoef je niet lang te zoeken naar deze kaas. Het ligt bij iedere supermarkt in de schappen en is verkrijgbaar in zowel plakken als blokken.
En dan te bedenken dat brunost in 1863 ontstaan is doordat een melkmeid een voor toen ongebruikelijk ingrediënt toevoegde tijdens het kaasmaken. Wat voor ingrediënt dat was en de geschiedenis van de brunost is hier lezen. De karamelkleurige kaas werd in ieder geval een succes en is nu de populairste kaas in Noorwegen. Zoals wij tijdens onze reizen naar het buitenland bijvoorbeeld de kroket missen, missen de Noren deze kaas wanneer ze zich buiten de landsgrenzen begeven.


Niet alleen op brood, ook tussen een wafel smaakt de kaas heerlijk. Wafels met deze kaas zijn vaak te koop in de snackcorner van een tankstation.


Als je de wafel op kunt eten met uitzicht op een schilderachtig fjord, dan smaakt alles natuurlijk nog beter.


Het artikel in Seasons over de oude boerderij en het kaasmaken zette mij aan het denken. Daar kwam bij dat ik de documentaire Noma: My perfect storm had gezien. Noma is een restaurant in Kopenhagen dat al vier keer tot het beste restaurant ter wereld werd uitgeroepen. Het verhaal over de boerderij en de documentaire over Noma zorgden ervoor dat er langzamerhand een idee ontstond dat ik kon gebruiken in het boek dat ik aan het schrijven ben. Ik moest alleen iets van de oude boerderij en Noma samen zien te voegen. Hoe? Dat is inmiddels gelukt. Niet dat het wereldberoemde restaurant in Kopenhagen een locatie in mijn boek is geworden, nee, dat niet. Maar het bracht de nodige inspiratie met zich mee en dat is alleen maar fijn.
Nu nog even flink doorschrijven en dan, hupsakee, het manuscript naar mijn uitgever sturen. Als alles meezit wordt dit boek mijn 10e roman. Zo, dat klinkt goed! Juni 2018 staat als eventueel tijdstip van verschijnen gepland. Dat is nog ver weg. Vanwege alle toestanden met mijn gezondheid is het schrijven er behoorlijk bij ingeschoten en is er wat dit boek betreft het een en ander opgeschoven. Dus zowel lezers als ikzelf moeten nog een poosje geduld hebben. Als dit boek de deur uit is, hoop ik te beginnen met het schrijven van het volgende exemplaar. Daar heb ik nu al zin in, al weet ik nog niet eens precies wat voor verhaal het moet worden.
Nou, jullie zijn weer een beetje op de hoogte van mijn schrijversbestaan. Dan voeg ik nog even een foto toe van het uitzicht dat te zien was vanaf de picknickbank die jullie op de vorige foto voorbij zagen komen. Om dit uitzicht te kunnen bewonderen hoefde ik alleen maar naar links te kijken en ondertussen nam ik natuurlijk een hap van mijn smakelijke wafel met brunost :-)