dinsdag 22 augustus 2017

Midzomerliefde op nummer 1!

Geweldig leuk nieuws! Mijn roman Midzomerliefde staat op nummer 1 in de lijst van de meest verhuurde e-books! Nog niet zo lang geleden stond Midzomerliefde op nummer 5 en dat maakt dit tot een fijne en onverwachte verrassing. Voor mij als schrijfster is het heel plezierig om te weten dat ook mijn oudere boeken nog goed gelezen worden. Bedankt lieve lezers! En wat ook heel leuk is: Eeuwige Liefde van mijn uitgever Anita Verkerk staat op nummer 2 in deze lijst. Dus samen bovenaan. Hoe mooi is dat? 

In Midzomerliefde lees je over twee vrouwen die aan de hand van een oud dagboek een reis dwars door Noorwegen maken. Het verhaal bezorgt je een vakantiegevoel, iets wat prachtig bij deze tijd van het jaar aansluit. Maar natuurlijk is Midzomerliefde net zo goed geschikt om in de overige jaargetijden te lezen. En behalve het e-book bestaat er natuurlijk een papieren versie van deze roman, zowel in een normaal als in een groot lettertype. Dus voor ieder wat wils.
Als jullie het niet erg vinden ga ik nog even verder met genieten van het feit dat Midzomerliefde op nummer 1 staat. Dat zijn van die speciale momenten :-)  

maandag 21 augustus 2017

Schrijven, Seasons, Noma en brunost

Soms kom je ineens iets tegen waarvan je denkt: hé, dat kan ik gebruiken voor het boek dat ik aan het schrijven ben. Dat gebeurde mij een tijd geleden toen ik in een exemplaar van het tijdschrift Seasons een artikel las over een oude, Noorse zomerboerderij, Herdalssetra.


Deze boerderij ligt al driehonderd jaar midden in het spectaculaire beschermde fjordengebied van Geiranger-Herdalen. Op de boerderij worden geiten gehouden en van de geitenmelk wordt de bekende Noorse brunost gemaakt. Brunost is kaas met de kleur van karamel. Een kaas die ietwat zoet van smaak is en waar wij graag ons brood mee beleggen wanneer wij in Noorwegen zijn. Gelukkig hoef je niet lang te zoeken naar deze kaas. Het ligt bij iedere supermarkt in de schappen en is verkrijgbaar in zowel plakken als blokken.
En dan te bedenken dat brunost in 1863 ontstaan is doordat een melkmeid een voor toen ongebruikelijk ingrediënt toevoegde tijdens het kaasmaken. Wat voor ingrediënt dat was en de geschiedenis van de brunost is hier lezen. De karamelkleurige kaas werd in ieder geval een succes en is nu de populairste kaas in Noorwegen. Zoals wij tijdens onze reizen naar het buitenland bijvoorbeeld de kroket missen, missen de Noren deze kaas wanneer ze zich buiten de landsgrenzen begeven.


Niet alleen op brood, ook tussen een wafel smaakt de kaas heerlijk. Wafels met deze kaas zijn vaak te koop in de snackcorner van een tankstation.


Als je de wafel op kunt eten met uitzicht op een schilderachtig fjord, dan smaakt alles natuurlijk nog beter.


Het artikel in Seasons over de oude boerderij en het kaasmaken zette mij aan het denken. Daar kwam bij dat ik de documentaire Noma: My perfect storm had gezien. Noma is een restaurant in Kopenhagen dat al vier keer tot het beste restaurant ter wereld werd uitgeroepen. Het verhaal over de boerderij en de documentaire over Noma zorgden ervoor dat er langzamerhand een idee ontstond dat ik kon gebruiken in het boek dat ik aan het schrijven ben. Ik moest alleen iets van de oude boerderij en Noma samen zien te voegen. Hoe? Dat is inmiddels gelukt. Niet dat het wereldberoemde restaurant in Kopenhagen een locatie in mijn boek is geworden, nee, dat niet. Maar het bracht de nodige inspiratie met zich mee en dat is alleen maar fijn.
Nu nog even flink doorschrijven en dan, hupsakee, het manuscript naar mijn uitgever sturen. Als alles meezit wordt dit boek mijn tiende roman. Zo, dat klinkt goed! Juni 2018 staat als eventueel tijdstip van verschijnen gepland. Dat is nog ver weg. Vanwege alle toestanden met mijn gezondheid is het schrijven er behoorlijk bij ingeschoten en is er wat dit boek betreft het een en ander opgeschoven. Dus zowel lezers als ikzelf moeten nog een poosje geduld hebben. Als dit boek de deur uit is, hoop ik te beginnen met het schrijven van het volgende exemplaar. Daar heb ik nu al zin in, al weet ik nog niet eens precies wat voor verhaal het moet worden.
Nou, jullie zijn weer een beetje op de hoogte van mijn schrijversbestaan. Dan voeg ik nog even een foto toe van het uitzicht dat te zien was vanaf de picknickbank die jullie op de vorige foto voorbij zagen komen. Om dit uitzicht te kunnen bewonderen hoefde ik alleen maar naar links te kijken en ondertussen nam ik natuurlijk een hap van mijn smakelijke wafel met brunost :-)


vrijdag 11 augustus 2017

Noorderlicht?

Afgelopen week zat ik op een avond onze vakantiefoto's te bekijken die we vorig najaar in Noorwegen gemaakt hebben. Van die Noorse taferelen kan ik nooit genoeg krijgen en zo nu en dan zoek ik ze op om wat mooie en leuke herinneringen op te halen. Net of je daar weer even bent. We hebben veel foto's van zonsondergangen gemaakt, vooral bij het Femundmeer. De omgeving daar leent zich er uitstekend voor vanwege het ruime zicht over het meer en de met bergen afgetekende horizon.
Bij het bekijken van de foto's kwam ik de twee onderstaande exemplaren tegen. Foto's waar ik nooit zoveel aandacht aan schonk, omdat we veel spectaculairdere foto's van zonsondergangen op die plek gemaakt hebben. Maar ineens viel mij iets op, een groene rand boven de horizon. Huh? Die rand was niet zichtbaar op het moment dat wij daar naar de zonsondergang stonden te kijken. Dat wist ik zeker. Meteen schoot het door me heen: zou het noorderlicht geweest zijn? We keken op dat moment in de richting van het noorden en soms is het noorderlicht alleen via de camera te registreren en niet met het blote oog. 


Maar hebben we daar dan helemaal geen erg in gehad toen deze foto's gemaakt werden? Blijkbaar niet. Waarschijnlijk omdat je niet verwacht dat er zoiets te zien zal zijn. Noorderlicht associëren we meer met een donkere maar heldere avond of nacht in plaats van een zonsondergang. In die tijd viel er al noorderlicht te spotten, ook bij het Femundmeer. Het was de tweede helft van september en we hielden regelmatig de vooral donkere hemel in de gaten, voor het geval dat... 
Het is ons tijdens die reis gelukt om het noorderlicht goed met het blote oog te kunnen zien bij Ålesund, aan de Noorse westkust. Maar ook daar hebben we een aantal foto's gemaakt waarop het noorderlicht alleen via de camera viel waar te nemen, waar we ons overigens wél bewust van waren :-)
Bij het Femundmeer hebben we het bijzondere licht niet kunnen ontdekken. Dachten we. Totdat ik deze foto's beter bekeek. Zou het inderdaad het noorderlicht geweest zijn of heeft de groene kleur gewoon met de zonsondergang te maken? Het antwoord laat ik aan experts over, maar het zou natuurlijk zomaar het  noorderlicht kunnen zijn. En daar kom je dan bijna een jaar later achter. De foto's zijn niet bewerkt, dus dit is de kleur zoals de camera het geregistreerd heeft.
Als we daar weer een keer zijn of op een andere plek met goed zicht op het noorden, dan moeten we de camera 's avonds misschien eens vaker op een statief zetten en nog wat meer foto's maken. Je weet maar nooit wat je te zien krijgt...


Wil je het prachtige noorderlicht bekijken dat wij in Ålesund gezien hebben, dat kan hier. Dan kun je meteen van alles lezen over een handige noorderlicht app, zodat je altijd weet wanneer het noorderlicht in Scandinavië te zien is en nog veel meer handige wetenswaardigheden over dit onderwerp.