zondag 29 januari 2017

Anna en het volgen van je hart

De laatste tijd krijgt mijn boek Vier het leven alle aandacht vanwege de nominatie voor de Valentijnprijs. Dat is natuurlijk heel leuk, maar het gevolg is dat mijn nieuwste roman Volg je hart een beetje ondergesneeuwd raakt. Laat ik daar eens verandering in brengen, dacht ik. Wat het schrijven van boeken betreft hou ik wel van afwisseling. Volg je hart en Vier het leven zijn daarom twee totaal verschillende verhalen. Wie Volg je hart gelezen heeft, weet dat het Zweedse plaatsje Tornehamn er een rol in speelt. Tornehamn ligt in Lapland, een slordige 100 km. ten noordwesten van de stad Kiruna. Klinkt Kiruna jullie bekend in de oren? Misschien kennen jullie deze stad van de tv-serie Midnight Sun die op de Belgische zender Canvas te zien was. 
Tijdens het schrijven van Volg je hart ben ik niet alleen afgegaan op herinneringen van mijn bezoek aan Tornehamn maar heb ik ook inspiratie opgedaan door veel foto’s van de omgeving te bekijken en door mij in de geschiedenis van deze plaats te verdiepen. Daarnaast heb ik geluisterd naar liedjes van de Noorse zangeres Kari Bremnes. Haar repertoire bevat een aantal nummers die met de historie van Tornehamn te maken hebben en tot die historie behoort ook de Noorse Anna. 

Anna.
Foto: www.digitaltmusuem.no

Anna werkte ruim honderd jaar geleden als kokkin in Tornehamn. Zij zorgde voor maaltijden voor de spoorwegarbeiders die daar tijdelijk werkten en in de buurt van de daar aan te leggen spoorlijn bivakkeerden. Anna scheen niet afkerig van het manvolk te zijn geweest. Er doen dan ook de nodige verhalen over haar de ronde. Zocht ze het avontuur? Zocht ze geluk of zocht ze de liefde? Niemand die het precies weet. Misschien volgde ze gewoon haar hart... 
Omdat ik wel van een stukje geschiedenis hou, heb ik o.a. Anna als voorbeeld gebruikt voor een van de personages in Volg je hart. Op de foto hieronder zie je enkele spoorwegarbeiders met Anna op de achtergrond.

Foto: www.myheritage.no

Om terug te komen op Kari Bremnes, het nummer Sangen om fyret ved Tornehamn sprak mij nogal aan. Met een koptelefoon aangesloten op mijn laptop heb ik tijdens het schrijven van Volg je hart regelmatig naar dit lied geluisterd. Ik luister graag naar muziek om inspiratie op te doen.
Ik dacht: misschien is het leuk voor jullie om te weten waarmee ik mij bezighoud als ik zit te schrijven. Zal ik dit nummer van Kari Bremnes op mijn blog plaatsen? 
Zo gezegd, zo gedaan. Op deze manier heb ik Volg je hart in ieder geval weer even onder de aandacht gebracht, al was het de bedoeling dit keer een kort blogje te schrijven. Maar zoals jullie zien, is mij dat natuurlijk (voor de zoveelste keer) niet gelukt 😊



Speciaal voor degenen die mijn blogpost Een nieuw tijdperk nog niet kennen, in deze post kom je meer te weten over de omgeving bij Tornehamn en over de kokkin Anna.    





8 opmerkingen:

  1. Wat een prachtig nummer! Past waarschijnlijk bij het boek dat je nu schrijft maar ook bij de tekst van deze blog en bij de foto's. Je fantasie neemt meteen vrije loop...

    Leuk dat Anna nog even extra uitgediept wordt... Ik heb ook even bij de oude blogpost gekeken en wist me dat toen nog wel te herinneren. Ze blijft je boeien hè... En het verhaal kan alle kanten op. Ze moest eens weten dat ze ooit de inspiratie zou zijn tot het schrijven van Volg je Hart :-)

    En jij een korte blogpost schrijven...? Grinnik. Wat is je beroep ook alweer? ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, de fantasie gaat alle kanten op als ik dit nummer hoor, vooral omdat het over de omgeving gaat waar Anna tijdelijk woonde en als kokkin werkte.

      Er zijn veel mensen die zich afvragen wat voor persoon Anna geweest is en wat er werkelijk met haar is gebeurd. Er schijnt zelfs een jaarlijks festival naar haar vernoemd te zijn. Volgens mij is er dan ook een soort Anna-verkiezing. En er is een wandeling naar haar genoemd, geloof ik. Die loopt via de oude transportweg langs de spoorlijn. En als ik het goed heb bestaan er ook toneelstukken en een film over Anna.
      Ik ben dus niet de enige die haar niet los kan laten ;-) In ons geval komt dat misschien mede doordat wij de plek bezocht hebben waar ze gewerkt en gewoond heeft en waar ze een laatste rustplaats heeft gevonden. Ja, ze moest eens weten hoe ze na al die jaren de mensen nog bezighoudt.

      Mijn beroep? Eh... Iets met boeken :-)

      Verwijderen
    2. Toch heel bijzonder dat een vrouw die gewoon haar leven leefde en misschien echt haar hart volgde nog zo tot de verbeelding spreekt.

      Oh je doet iets met boeken...? Zo zo...

      Verwijderen
  2. Wat raar... Ik krijg twee mails dat je hebt gereageerd met 2 vraagtekens en er staat niets haha!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aha, ik dacht al dat er iets fout was gegaan met mijn antwoord op jouw reactie. Toen ik mijn antwoord plaatste kreeg ik 2 vraagtekens i.p.v. 2 smileys. Dus mijn antwoord heb ik weer verwijderd maar blijkbaar heb jij op de een of andere manier toch bericht gekregen dat ik gereageerd had.

      Verwijderen