maandag 21 augustus 2017

Schrijven, Seasons, Noma en brunost

Soms kom je ineens iets tegen waarvan je denkt: hé, dat kan ik gebruiken voor het boek dat ik aan het schrijven ben. Dat gebeurde mij een tijd geleden toen ik in een exemplaar van het tijdschrift Seasons een artikel las over een oude, Noorse zomerboerderij, Herdalssetra.


Deze boerderij ligt al driehonderd jaar midden in het spectaculaire beschermde fjordengebied van Geiranger-Herdalen. Op de boerderij worden geiten gehouden en van de geitenmelk wordt de bekende Noorse brunost gemaakt. Brunost is kaas met de kleur van karamel. Een kaas die ietwat zoet van smaak is en waar wij graag ons brood mee beleggen wanneer wij in Noorwegen zijn. Gelukkig hoef je niet lang te zoeken naar deze kaas. Het ligt bij iedere supermarkt in de schappen en is verkrijgbaar in zowel plakken als blokken.
En dan te bedenken dat brunost in 1863 ontstaan is doordat een melkmeid een voor toen ongebruikelijk ingrediënt toevoegde tijdens het kaasmaken. Wat voor ingrediënt dat was en de geschiedenis van de brunost is hier lezen. De karamelkleurige kaas werd in ieder geval een succes en is nu de populairste kaas in Noorwegen. Zoals wij tijdens onze reizen naar het buitenland bijvoorbeeld de kroket missen, missen de Noren deze kaas wanneer ze zich buiten de landsgrenzen begeven.


Niet alleen op brood, ook tussen een wafel smaakt de kaas heerlijk. Wafels met deze kaas zijn vaak te koop in de snackcorner van een tankstation.


Als je de wafel op kunt eten met uitzicht op een schilderachtig fjord, dan smaakt alles natuurlijk nog beter.


Het artikel in Seasons over de oude boerderij en het kaasmaken zette mij aan het denken. Daar kwam bij dat ik de documentaire Noma: My perfect storm had gezien. Noma is een restaurant in Kopenhagen dat al vier keer tot het beste restaurant ter wereld werd uitgeroepen. Het verhaal over de boerderij en de documentaire over Noma zorgden ervoor dat er langzamerhand een idee ontstond dat ik kon gebruiken in het boek dat ik aan het schrijven ben. Ik moest alleen iets van de oude boerderij en Noma samen zien te voegen. Hoe? Dat is inmiddels gelukt. Niet dat het wereldberoemde restaurant in Kopenhagen een locatie in mijn boek is geworden, nee, dat niet. Maar het bracht de nodige inspiratie met zich mee en dat is alleen maar fijn.
Nu nog even flink doorschrijven en dan, hupsakee, het manuscript naar mijn uitgever sturen. Als alles meezit wordt dit boek mijn tiende roman. Zo, dat klinkt goed! Juni 2018 staat als eventueel tijdstip van verschijnen gepland. Dat is nog ver weg. Vanwege alle toestanden met mijn gezondheid is het schrijven er behoorlijk bij ingeschoten en is er wat dit boek betreft het een en ander opgeschoven. Dus zowel lezers als ikzelf moeten nog een poosje geduld hebben. Als dit boek de deur uit is, hoop ik te beginnen met het schrijven van het volgende exemplaar. Daar heb ik nu al zin in, al weet ik nog niet eens precies wat voor verhaal het moet worden.
Nou, jullie zijn weer een beetje op de hoogte van mijn schrijversbestaan. Dan voeg ik nog even een foto toe van het uitzicht dat te zien was vanaf de picknickbank die jullie op de vorige foto voorbij zagen komen. Om dit uitzicht te kunnen bewonderen hoefde ik alleen maar naar links te kijken en ondertussen nam ik natuurlijk een hap van mijn smakelijke wafel met brunost :-)


18 opmerkingen:

  1. Ik ben erg benieuwd naar het artikel in de Seasons. Kun je me vertellen welke nummer het is? Wie weet hebben ze hem hier in de bibliotheek liggen en anders zou ik hem misschien nog kunnen nabestellen :o)

    De boerderij klinkt echt geweldig! Ik zou er graag eens een kijkje willen nemen. En die brunost, ik heb juist al eens gehoord dat die niet zo wordt gewaardeerd... Of is dat enkel bij de buitenlanders het geval? Hoe dan ook, ik ben een grote kaasfan en zou het ook graag eens proberen ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dat kan ik jou vertellen :-) Het artikel staat in Seasons nummer 3, maart 2017. Ik zag dat je dit nummer nog na kunt bestellen via de website van Seasons.

      Ook mij lijkt het de moeite waard om eens op deze boerderij rond te kijken. Ik wist niet van het bestaan van de boerderij af totdat ik het artikel in Seasons zag staan.
      En wat de brunost betreft, die heeft een nogal specifieke smaak. Je moet ervan houden. Misschien dat het inderdaad niet altijd bij toeristen in de smaak valt. Het is sowieso iets heel anders dan de Hollandse kaas. Maar aangezien ik ook heel erg van allerlei soorten kaas houd, moet het al gek lopen wil ik een bepaalde soort niet lusten.
      Misschien dat er ergens in Nederland winkels bestaan die gespecialiseerd zijn in Scandinavische etenswaren of anders misschien via een webwinkel die dit soort producten en o.a. kaas verkoopt. Dat zou een mogelijkheid zijn.
      Ik hoop dat het je nog eens lukt om brunost te proeven :-)

      Verwijderen
    2. Bedankt! Ik heb het nummer in de plaatselijke bibliotheek gevonden en mee genomen om te lezen. Het is een mooi artikel (met even mooie foto's), maar had wat mij betreft nog wel wat langer gemogen ;o) Ik overweeg nog of ik het nummer via hun website zelf zal aanschaffen...

      En wat dit kaas betreft: dat komt wel goed. Mijn ouders vertrekken aankomend weekend richting Noorwegen en Zweden en als ik ze heel lief aankijk, willen ze vast wel een stuk brunost voor mij meenemen ;o) Ik ben benieuwd naar de smaak (maar dan wel naar de originele van enkel geitenmelk).

      Verwijderen
    3. O, wat leuk dat je het nummer gevonden hebt! Ja, zo'n artikel is altijd te kort. Van mij mag er wel een heel tijdschrift over Noorwegen gemaakt worden ;-)

      Wat een mooi vooruitzicht voor jouw ouders :-) Nou, dat krijg jij die kaas vast en zeker te proeven. Ik ben benieuwd wat je er dan van vindt.

      Verwijderen
  2. Bijzonder verhaal en filmpje over de Brunost en het restaurant Noma--heel benieuwd hoe je dat gaat verwerken in je nieuwe boek.
    Prachtige foto's van Noorwegen en het moest zo zijn dat je dit artikel in het tijdschrift tegen kwam.
    Succes met het schrijven
    hartelijke groeten,Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, dan loop je zomaar tegen zo'n artikel over die boerderij en de brunost aan. Daarnaast kijk je nietsvermoedend naar een documentaire over Noma. En ineens wordt er een idee geboren. Dat is het leuke aan het schrijven, die plotselinge inspiratie. Iets waar je eerder nooit aan gedacht hebt, kan ervoor zorgen dat er een verhaal gevormd gaat worden.

      Dank je wel! :-)

      Verwijderen
  3. Ben jij ook zo gek op brunost? Hier in Zweden verkopen ze dergelijke kaas ook maar ik denk dat het een Deense soort is. Niet zeker! Volgende keer in de winkel neem ik nogmaals zo'n blok mee. Je hebt er met je - trouwens weer hele mooie post - zin in doen krijgen. Groetjes en tot hoors, Katrien

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Brunost is zo ongeveer het eerste wat ik koop als ik in een Noorse supermarkt rondloop. Geen ontbijt of lunch zonder brunost op tafel :-)
      Wat voor soort ze in Zweden verkopen durf ik niet te zeggen. En, ja, als ik de foto's zie, krijg ikzelf ook weer zin in deze kaas.
      Bedankt voor het compliment en groeten terug!

      Verwijderen
  4. Zo, dat lijkt me lekkere kaas zeg. Grappig om te lezen hoe die kaas is ontstaan.
    En prachtig dat uitzicht!! Ja, dan smaakt zo'n kaas extra lekker!

    Wat fijn dat er dan opeens iets in op je pad komt dat weer inspiratie geeft. En je tiende boek... Wow! En dan komen er nog een heleboel boeken bij!

    *stuurt klavertjes*

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De kaas ís ook heel erg lekker! Het is telkens een feestje om ergens op een mooie plek je lunch te kunnen eten of een kopje koffie te kunnen drinken. Dat geeft het net iets extra's.

      Het is altijd afwachten wanneer er inspiratie is en waar je inspiratie vandaan haalt. Des te leuker is het als je tegen iets aan loopt wat het schrijversbloed doet kriebelen.
      Ja, hoera, het tiende exemplaar! En de bedoeling is inderdaad dat er nog veel meer volgen. Dat zou niet alleen mooi zijn, maar daar zou ik ook heel erg blij mee zijn :-)

      Verwijderen
    2. Ja, alleen al een simpel broodje kaas in de bergen is zoveel lekkerder :-P

      Inspiratie kan je niet afdwingen. Het is er opeens :-)

      Op naar de volgende 10 dan! :-))

      Verwijderen
  5. Reacties
    1. Natuurlijk moest ik opzoeken waar Kjeåsen ligt :-) Wat een mooie locatie maar wel lastig te bereiken, als ik de info over de boerderij mag geloven. Zijn jullie daar geweest? Dan is Herdalssetra makkelijker bereikbaar, volgens mij.

      Verwijderen
    2. Ja, maar niet het wandelpad genomen. Dat was een expert wandeling en experts zijn we totaal niet, dus de auto maar genomen. Met de auto goed te bereiken via een 5 km smalle weg waarvan 2,5 km door een tunnel. De weg viel in het niet toen we later geprobeerd hebben om naar Åsdalen te rijden. Dat was geen weg voor Zweden liefhebbers :-).

      Verwijderen
    3. Van dat wandelpad had ik al zoiets begrepen, ja. Maar top dat jullie er met de auto konden komen. We zien de blogpost t.z.t wel tegemoet ;-)

      Sommige Noorse weggetjes zijn voor ons Nederlanders een soort van tenenkrommende nachtmerrie, zeker ook met een camper. Dat hebben wij ook al eens mee mogen maken :-p
      Op de kaart ziet zo'n weggetje er vrij normaal uit en als je daar info over inwint bij een toeristenbureau zeggen ze altijd dat het meevalt, maar dat is volgens Noorse begrippen. Ook wat wandelpaden betreft. Die mensen daar zijn geboren met berggeittrekjes. Hadden wij daar maar iets meer van :-)

      Verwijderen
    4. Men gaf met een bord al aan dat het een bergweg was. Steil, smal en nog veel meer waarschuwingen. We hadden het punt op de kaart gezien en er zou een waterval te zien zijn bij Hjølmo. Zoals zo vaak rijden we natuurlijk weer door en komen dan bijna aan in Åsdalen en zijn zo langs Hjølmo gereden. Als je naar Hjølmo wou, moest je een weg af die direct steil naar beneden gaat. Da is niet goed dus doorrijden maar. Het werd zo steil dat we de auto in een bocht maar hebben gedraaid en weer naar beneden zijn gegaan. De auto moet nog langer mee. Dat is ook gelijk het verschil met Zweden. Zweden is wat gemoedelijker en toegankelijker. In Noorwegen moet je eigenlijk al een hiker zijn om wat te doen. Maar we hebben ons wel vermaakt op de Hardangervidda hoor :-).

      Verwijderen
    5. Als de Noren waarschuwingsborden neerzetten moet het volgens mij echt een lastig weggetje zijn. Nou ja, zoiets doe je één keer maar nooit weer. Ja, dan is Zweden zeker toegankelijker. Maar fijn dat jullie het toch naar jullie zin hebben gehad op de Hardangervidda.

      Verwijderen