donderdag 15 december 2016

Het wachten

Laat ik een begin maken met een vervolg op mijn vorige post. Zoals jullie de keer hiervoor konden lezen was er iets gaande in de omgeving van de plek waar wij op dat moment vrij kampeerden, een plek met een formidabel uitzicht op de bergen van de Jotunheimen.



Na onze overnachting op Valdresflya zagen we 's morgens hoe er een eindje bij ons vandaan steeds meer bedrijvigheid ontstond. Het was niet alleen een helikopter die tussen de bergen uit het zicht verdween, op zoek naar... Ja, naar wat? Inmiddels stonden er ook meer auto's geparkeerd bij de plek waar de helikopter opgestegen was. Mensen waren druk in de weer met voorbereidingen van... Ja, van wat precies? 


Er stond iets te gebeuren. Geen twijfel mogelijk. En we kregen steeds meer en meer het gevoel dat ons vermoeden – dat ik de vorige keer al noemde – van wat het zou kunnen zijn juist was. Het was alleen een kwestie van wachten. Geen idee hoelang. Dus bekeken we Rock on top of another rock maar eens, te zien op de foto hieronder. Het is iets wat met een kunstproject te maken heeft. (Hier te lezen.)


Er moest uiteraard gecontroleerd worden of de enorme kei wel stevig genoeg op zijn plek lag ;-)


De volgende foto is een zoekplaatje. Ik durfde het voor het eerst in bijna twee jaar tijd aan een boek te lezen. Daar had ik sinds begin vorig jaar de moed niet meer voor op weten te brengen. Vanwege de chemokuren die ik een tijdlang onderging was het nogal eens een chaos in mijn hoofd en was de concentratie ver te zoeken. Het heeft lang geduurd voordat het beter ging en ik alles weer een beetje op orde kreeg, hoewel ik er af en toe nog last van heb. Beslist niet handig als je schrijfster bent. Al mijn concentratie werd en wordt in het schrijven van boeken gestopt en in het bloggen. Maar vanaf nu hoop ik toch weer eens wat meer boeken te lezen.  


De rust op deze prachtige plek en het kabbelende water zorgden ervoor dat ik op mijn gemak met het lezen van een boek kon beginnen. 


Er was trouwens nog iemand die geduldig wachtte op iets wat te gebeuren stond en af en toe rondliep in afwachting van...


We hadden in ieder geval geduld, want als het werkelijk datgene was waarvan we dachten dat het dat was, dan zou het voor ons een unieke gebeurtenis zijn, iets wat je niet vaak meemaakt. En niet alleen voor ons. Misschien hadden we het geluk op het juiste tijdstip op de juiste plaats te zijn. De tijd zou het leren. Voor we het wisten verdween de zon achter de bergen en was er weer een dag voorbij.


Wordt nogmaals vervolgd... 





     


12 opmerkingen:

  1. Zo wil ik ook wel boeken lezen. Geweldig !!! En die laatste foto....

    W o W

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het voelde ook heel bijzonder om daar midden in de natuur een boek te lezen. Ik kan het je aanraden :-)

      De wolkenluchten veranderen er telkens. Tegen de avond kunnen het licht en de lucht daar erg mooi zijn.

      Verwijderen
    2. Vandaag wat gelezen in de Onze-Lieve-Vrouw basiliek van Maastricht met een koor als muzikale ondersteuning.

      Verwijderen
    3. Dat is ook een bijzondere plek om te lezen en zeker met een koor erbij. Ik heb de kerk op Google opgezocht. Een indrukwekkend gebouw om te zien en met veel historie, volgens mij.

      Verwijderen
    4. Maastricht was erg leuk en ik zie een geweldige nieuwe headerfoto !!

      Verwijderen
    5. Dat hoor je meer dat Maastricht een leuke stad is. Het wordt tijd dat wij daar ook eens een kijkje nemen.

      Ja, de headerfoto, dank je wel! De vraag is alleen: wie is Rudolph? ;-)

      Verwijderen
  2. Oh wat een prachtige foto's weer!
    En wat heerlijk dat je daar weer kon lezen. Het moet ook de rust zijn geweest; de magie van de natuur daar, geen ruis, maar ruimte. Ik hoop dat lezen ook hier in de drukte van alledag en ons drukke landje steeds beter gaat en dat je het er weer zo van kan genieten.
    Dat 'rock on rock' is heel apart... Het ligt er heel eng, haha. Maar wat groot (zoals op de foto van het uitproberen hoe stevig het daar ligt goed te zien is).

    Tja en nu zijn we nog in afwachting hè. Maar ik herinner me een aantal blogs geleden iets wat een unieke gebeurtenis was en misschien is het dat... ;-)

    Fijn weekend!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel, Marjon! Het landschap leent zich er natuurlijk wel perfect voor.

      De ruimte werkt inderdaad heel goed mee wat lezen betreft. Het zal op den duur wel weer lukken, hoor. Ook een kwestie van geduld :-)

      Ik weet niet of die twee stenen altijd al op die manier op elkaar hebben gelegen en ze er misschien gewoon een naam aan hebben gegeven. Geen idee.

      De oplettende lezer zal iets opgevangen hebben ;-)

      Jij ook een een fijn weekend!

      Verwijderen
  3. Net als je boeken....... geduldig wachten hoe dit verhaal gaat eindigen .... ;-)

    Gr Anja

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Precies, Anja. Gewoon geduldig blijven wachten :-)

      Groeten!

      Verwijderen