dinsdag 24 november 2015

De weg naar de Noordkaap, deel 2

In deel 2 van De weg naar de Noordkaap vervolgen we de route door het ruige en indrukwekkende landschap langs de Porsangerfjord. We rijden richting Skarvberget, de berg die je op de foto hieronder ziet. Zo nu en dan passeer je huizen met de typisch Scandinavische rode kleur, een kleur die het overigens altijd erg goed doet in de mooie omgeving. Aangekomen bij Skarvberget doorkruis je de berg via een bijna drie kilometer lange tunnel. Als je goed kijkt zie je de weg als een witte streep onderaan langs de berg lopen en als je nog iets beter kijkt zie je aan de rechterkant van de berg op de weg een donker stipje. Dat is de tunnel.



Piepkleine dorpjes fleuren het landschap op. Het is bijna niet voor te stellen hoe de inwoners daar leven, zo ver van alles verwijderd. Wat hebben wij het dan makkelijk met bijvoorbeeld de supermarkt en scholen praktisch om de hoek en medische hulp eigenlijk altijd in de buurt.   




Plotseling stuiten we op een paar vervallen gebouwen die langs de kant van de weg staan. Als ons oog op een groot bord valt waarop vermeld staat dat het een filmlocatie betreft, dan is onze nieuwsgierigheid meteen gewekt. 
Knut Erik Jensen, een Noorse filmregisseur, is bezig een film te maken met de titel Lengsel etter Nåtid (Yearning for Today, volgens het bord of Longing for Today, volgens een bijbehorende website.) Knut Erik Jensen is vooral bekend van Heftig og begeistret (Cool & Crazy), een documentaire over een bijzonder mannenkoor uit het afgelegen Noord-Noorse dorp Berlevåg, een dorp dat wij met eigen ogen hebben mogen aanschouwen. 


Lengsel etter Nåtid stond in de planning om dit jaar afgerond te worden, maar helaas ziet het ernaar uit dat het 2017 wordt voordat de film aan publiek vertoond kan worden. Door middel van crowdfunding wordt nu namelijk geprobeerd het project te financieren.  
De film speelt zich voornamelijk af op Magerøya, het eiland waar Knut Erik geboren is (in Honningsvåg) en het eiland waar de Noordkaap te vinden is. Magerøya heeft, zoals zo veel plaatsen in Noorwegen ernstig te lijden gehad ten gevolge van de Tweede Wereldoorlog. Aan het einde van de oorlog werden de bewoners gedwongen hun woonplaats te verlaten en brandden de Duitsers alle dorpen tot de grond toe af, de zogenaamde tactiek van de verschroeide aarde. Wie mijn boek Midzomerliefde gelezen heeft, dat voor een groot deel op Magerøya afspeelt, zal het een en ander herkennen in deze beschrijving. 
Met Lengsel etter Nåtid vertelt Knut Erik dit oorlogsverhaal, maar vooral wil hij vertellen dat hoe moeilijk de nasleep van en hoe uitzichtloos een situatie ook lijkt te zijn, het mogelijk is het negatieve achter je te laten en jezelf vast te houden aan hoop op een betere toekomst. Ook al is je wereld letterlijk en figuurlijk ingestort, door samen te werken kan alles weer opgebouwd worden. Dat is een mooie boodschap. 
In het najaar van 1944 moest Knut Erik zelf Honningsvåg verlaten vanwege de verwoestende praktijken van de Duitsers. Hij weet dus waarover hij praat. Wil je meer te weten komen over Knut Erik Jensen en de film Lengsel etter Nåtid, dat kan op deze website. Je vindt er interessante informatie over de film en de oorlogsgeschiedenis van Magerøya.     


Zo, dat was nogal een verhaal. We hebben lang genoeg stilgestaan, tijd om ver- der te reizen richting de Noordkaap langs de weg die zich in allerlei bochten wringt om het einddoel te bereiken. 


Ondertussen is het nog steeds oppassen voor rendieren. Ze sukkelen soms op een drafje voor het verkeer uit of steken graag de weg over. Soms besluiten ze na het oversteken om maar weer rechtsomkeert te maken en de overkant weer op te zoeken waar ze even daarvoor vandaan kwamen. Toch blijft het altijd leuk om deze dieren te zien. Het hoort bij het noorden.


De bebouwing wordt steeds schaarser naarmate we verder reizen, maar je zal toch zo'n uitzicht hebben zoals op de foto's hieronder. 


De laatste foto laat een wel erg eenzaam gelegen huisje zien. Ideaal om je terug te trekken en een boek te schrijven. Dat zie ik wel zitten, te midden van al die inspirerende natuur een verhaal op papier zetten. Wie weet...   


Helaas, we zijn alweer aan het einde van deel 2 gekomen. Volgende keer rijden we via de Nordkapptunnelen het eiland Magerøya op. Ik zie jullie hopelijk terug bij deel 3 van De weg naar de Noordkaap!

Heb je deel 1 gemist? Dat deel kun je hier bekijken. 






maandag 23 november 2015

Motivatie

Tussen twee blogposts over de weg naar de Noordkaap door, even iets heel anders. Nee, dat is niet helemaal waar, het is niet iets totaal anders, het is een tweede recensie voor mijn roman Winterromance en wel van NBD Biblion. Een recensie die op de website van alle bibliotheken komt te staan en meestal ook bij webwinkels wordt vermeld, dus is het natuurlijk erg prettig als het een goede recensie is. Omdat Winterromance toch een ander verhaal is dan ik normaal geproken schrijf, was ik nogal benieuwd hoe het boek beoordeeld zou worden. En hoe blij ben je als het inderdaad een goede recensie blijkt te zijn van NBD Biblion. Erg blij! (De recensie is hier te lezen.) Het motiveert mij om met veel plezier aan een nieuw boek te werken. Een boek waarvoor langzamerhand steeds meer ideeën boven komen drijven en waarvoor ik samen met mijn echtgenoot zelfs al verschillende titels heb bedacht. Dat laatste is nog nooit eerder gebeurd. Titels verzinnen is niet mijn sterkste kant. Het was altijd eerst het verhaal schrijven en op het allerlaatste moment een titel verzinnen. Deze keer is het andersom. De werktitel is er, nu het verhaal nog. Het project heeft een voorlopige naam gekregen en dat is fijn. Dan weten we over welk boek we het hebben als mijn echtgenoot en ik over het onderwerp 'schrijven' praten en dat is wel zo handig nu ik met mijn achtste boek bezig ben. 


Tussendoor (a.s. woensdagochtend) moet ik nog wel even op komen draven in de polikliniek in mijn woonplaats om bloed te laten prikken en een echo van de lever te laten maken. Dat hoort bij het nacontroletraject darmkanker. In mijn geval wel tenminste, omdat er destijds een uitzaaiing naar een lymfeklier gevonden werd. Het duurt een dag of veertien voordat we de uitslag te horen krijgen. Het maakt me toch weer nerveus, ook al wil ik dat niet laten gebeuren. Je wilt niet van controle naar controle leven. Je wilt een leven kunnen leiden zonder je telkens af te vragen hoe het er bij de volgende controle voor staat. Dat is iets wat ik me eigen moet zien te maken. Dat klinkt misschien makkelijk, maar ik vind het nog behoorlijk moeilijk. Maar ik wil juist genieten van de mooie dingen in het leven, dus laat ik in elk geval een poging doen tot niet te veel zorgen maken over iets waarop ik geen invloed kan uitoefenen (hoor ik mezelf nu moed inspreken?) In plaats daarvan kan ik beter met plezier naar de mooie recensies kijken die ik tot nu toe ontvangen heb en mezelf, zoals ik even hiervoor al noemde, gemotiveerd op het nieuw te schrijven verhaal storten. En met de steun van manlief en andere lieve familieleden zou dat moeten lukken, volgens mij. Ook zij motiveren mij en niet alleen wat het schrijven van boeken betreft. Zonder hen was ik niet gekomen waar ik nu ben ♥

woensdag 18 november 2015

De weg naar de Noordkaap, deel 1

De Noordkaap spreekt velen tot de verbeelding, maar een gedeelte van de weg ernaartoe is minstens zo indrukwekkend als de kaap zelf. Een gedeelte dat voor het overgrote deel parallel loopt aan de Porsangerfjord. Een weg waar je piepkleine dorpjes met houten huizen passeert, machtige bergen langs de kant van de weg ziet opdoemen, af en toe iets tegenkomt wat je doet stoppen en op nader onderzoek doet uitgaan, waar je rendieren moet ontwijken, hoe noorde- lijker je reist de begroeiing steeds minder en minder ziet worden, maar vooral kunt genieten van fantastsiche vergezichten over het water van de fjord. 
Aangezien ik tijdens het opruimen van ons digitale fotoarchief nogal wat foto's tegenkwam die langs deze weg gemaakt zijn, dacht ik dat het misschien leuk zou zijn jullie mee te laten reizen langs deze bijzondere route. Vanwege de grote hoeveelheid foto's splits ik ze op in meerdere posts. Ik zou zeggen: veel plezier op weg naar 71º noord!


We beginnen bij het mooie, houten kerkje in het dorpje Kistrand dat idyllisch gelegen is aan de Porsangerfjord. Het kerkje is gebouwd in 1856 en was oorspronkelijk rood van kleur. In 1883 besloot met het gebouw wit te verven na herstelwerkzaamheden vanwege stormschade. In de jaren 1944-45 was het kerkje in gebruik als Duits commandocentrum, verblijf voor Noorse strijd- krachten en tijdelijk onderkomen voor burgers. Het kerkje ligt echt prachtig aan het water. Een perfecte trouwlocatie. Maar ja, ten eerste is het nogal ver van huis en ten tweede ben ik al getrouwd ;-)



Bij het dorpje Olderfjord hebben we een nacht doorgebracht op Russenes Camping. Het uitzicht vanaf onze kampeerplaats was verbluffend mooi. Alsof je door de voorruit van de camper naar een schilderij keek.


Vanuit Olderfjord slingert de weg zich langs de Porsangerfjord. Het is volop genieten van de vergezichten over de bergen en het water. 




Rekken waar stokvis aan hangt te drogen (zoals op de foto hieronder) kom je regelmatig tegen in Noorwegen.


Onderweg passeer je Nordkapp Sølvsmie, een onderdeel van Tana Gull og Sølvsmie, een goud- en zilversmederij die gevestigd is in Tana Bru, eveneens in de provincie Finnmark. Het loont de moeite daar een stop te maken, je vindt er mooie Samische sieraden. De website van Tana Gull og Sølvsmie vind je hier.


Zo nu en dan is het oppassen voor overstekende rendieren. Soms lijken ze uit het niets op te duiken.


Het rendier op de foto hieronder zou ik graag in onze tuin zien staan, zeker met de kerst in aantocht. 


Volgende keer vervolgen we onze weg naar de Noordkaap. Tot dan!

dinsdag 17 november 2015

Verbaasd

En dan kijk je op van je boek en ben je verbaasd dat je geen kerstboom hebt staan. Wat een ultieme kerstroman... Zo moet kerst zijn.

Dat zijn een paar zinnen uit een recensie op UitgelezenDe allereerste recensie voor Winterromance, mijn roman die deze maand is verschenen. Zo'n eerste beoordeling kijk je reikhalzend naar uit. Wat vindt de lezer van het boek. Tot mijn grote verrassing krijgt Winterromance vijf sterren! Dat is nog eens goed nieuws! En dan ook nog van die mooie woorden erbij. Bedankt lieve lezer! Zij verbaasd dat ze geen kerstboom heeft staan, ik verbaasd en dankbaar voor de prachtige recensie ;-) 

Wil je weten wat er op Uitgelezen nog meer gezegd wordt over Winterromance, dan kun je hier de volledige recensie bekijken.

Winterromance is nu ook via de bibliotheek als e-book te lezen. Dus ben je toe aan een verhaal in winterse sferen dat zich rondom en tijdens kerst afspeelt, dan is dit boek beslist iets voor jou. Winterromance is natuurlijk ook erg geschikt als sinterklaas- of kerstcadeau. Daar kom je de feestdagen wel mee door :-)


woensdag 11 november 2015

We wachten af...

Wat is er zo leuk aan schrijven? Daar kan ik heel veel antwoorden op geven. Een van die antwoorden is: een mooie recensie krijgen. Ruim een week geleden kreeg ik twee prachtige recensies voor mijn roman Blind Vertrouwen. In de blogpost 'Blind vertrouwen hebben...' (hier te lezen) zijn deze recensies terug te vinden of op de pagina Boekrecensies.
Een paar dagen geleden kwam er nog een derde recensie bij. En wat voor een! Een recensie op Graag Gelezen waarbij ik de neiging kreeg om te juichen van blijdschap maar tegelijkertijd in een stilte verviel waarbij ik dankbaar naar de tekst keek die mijn boek beschreef en bij mezelf dacht: gaat dat echt over iets wat ik geschreven heb? Ik moet zo'n recensie altijd een paar keer lezen voordat het tot mij doordringt dat het inderdaad een boek van mijzelf betreft. Zal ik dan maar een klein gedeelte uit de recensie van Graag Gelezen plaatsen?

Er gebeurt nogal wat in deze roman en het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, kan ik je vertellen. De personages zijn duidelijk beschreven, zelfs zo goed dat ze voor mij menselijk zijn geworden terwijl ik het boek las. En net zoals met echte mensen zie je niet altijd wie je voor je hebt, ook al denk je deze persoon goed te kennen.
Een paar grote verrassingen die ik niet aan had zien komen...

En als je nu benieuwd bent geworden naar de volledige recensie, die is hier te lezen. 

Wie rondom het Noorse plaatsje Dalen wandelt, dat in Blind Vertrouwen
voorkomt, stuit ondermeer op dit landschap. 

Tot nu toe pakt, wat Blind Vertrouwen betreft, maar ook voor mijn andere boeken, alles positief en verrassend uit en dat is natuurlijk heel erg fijn. Dus, lieve lezers, bedankt voor de mooie recensies en voor al die keren dat Blind Vertrouwen en de rest van mijn boeken is uitgeleend en gedownload bij de bibliotheek – en dat waren nogal wat keren – en voor het kopen van de paperback of het e-book. De wetenschap dat mijn boeken blijkbaar graag gelezen worden zorgt ervoor dat ik met plezier blijf schrijven. 
Vorige week kwam mijn nieuwste roman Winterromance uit (joepie!) en inmiddels ligt mijn zevende manuscript bij mijn uitgever en wordt er weer druk nagedacht over een nieuw boek. Het enige wat ik weet is hoe ik dit nieuwe verhaal wil laten beginnen. Ik weet meestal al een begin of een einde en wat daartussenin moet komen is zelfs voor mij vaak een verrasssing. We wachten af...

P.S. Blind Vertrouwen is nu ook verkrijgbaar in de Cupido Groot uitvoering, oftewel de editie met grote letters.  

De grote en de normale editie naast elkaar.



dinsdag 3 november 2015

Op z'n IJslands

Start de dag op z'n IJslands, zegt de advertentie waarin Skyr aanbevolen wordt. Dat laten we ons geen twee keer zeggen, want alles wat met het noorden te maken heeft willen wij natuurlijk wel eens uitproberen. En dus beginnen we de dag zo nu en dan inderdaad op z'n IJslands.


Skyr is yoghurt in IJslandse stijl, gemaakt volgens een duizend jaar oud recept. Toch schijnt deze yoghurt van oorsprong uit Noorwegen afkomstig te zijn. Het recept zou meegenomen zijn door Noorse Vikingen die zich op IJsland vestigden. Zijn we toch weer bij Noorwegen aangekomen. Hoe kan het ook anders :-)


Hoe Skyr smaakt? Dat zou je eigenlijk zelf moeten proeven. Wij vonden dat de yoghurt in ieder geval de smaaktest met glans doorstaan heeft.  


(Foto's Vikingschepen: Lofoten.)