maandag 19 januari 2015

Frozen


Heb jij dat ook wel eens, dat er bij het zien van een bepaalde foto zomaar een woord boven komt drijven? Wanneer ik onze foto’s bekijk van een bezoek aan het Zweedse Nationaal Park Fulufjället moet ik denken aan de titel van een Disney film: Frozen. Waarschijnlijk zijn de foto’s van ijspegels en een bevroren waterval er de oorzaak van dat dit woord mij meteen te binnen schiet. 

Onderweg doemt het Nationaal Park Fulufjället aan de horizon op.

Het eerste gedeelte van de wandeling naar de Njupeskär
waterval voert ons over een houten looppad.

Winters doorkijkje.

Het was half april toen wij het Nationaal Park Fulufjället, met een omvang van 385 km², bezochten en een wandeling maakten naar de hoogste waterval van Zweden, de 93 meter hoge Njupeskär. We hadden er geen idee van dat Njupeskär nog bevroren was en het kwam voor ons als een complete verrassing dat er een ijzig kunstwerk binnen ons gezichtsveld verscheen. We staarden vol bewondering naar de plek waar normaal gesproken het water vanaf de hoge rotswand naar beneden stort. Het was namelijk de eerste keer dat wij oog in oog stonden met de bevroren variant van een waterval. Voor iemand die nog nooit zoiets gezien heeft is het een indrukwekkend schouwspel. Dicht bij de waterval komen lukte helaas niet. Vanwege de sneeuw was het pad naar de waterval niet zichtbaar en uit veiligheid volgden we alleen het platgetreden spoor van wandelaars die ons voor waren gegaan. 

Op een gegeven moment daal je via een trap af in
de richting van de waterval. 

En daar is hij dan: de ijzige pracht van de Njupeskär waterval.

Op de terugweg biedt de wandeling een mooi uitzicht.

We hopen het park nog een keer te bezoeken als er geen sneeuw ligt en de waterval is veranderd in een gestaag ruisend watergordijn dat vanaf bijna 100 meter hoogte de diepte in dendert. Natuurlijk zullen we ook dan foto’s maken. Ik ben benieuwd welk woord mij bij het zien van die foto’s dan als eerste te binnen schiet…    


Je vindt het Nationaal Park Fulufjället in de Zweedse provincie Dalarnas län.
Meer info over het park lees je hier.


maandag 12 januari 2015

Drie landen

Nog niet zo lang geleden kreeg ik van twee bekenden van mij twee boeken cadeau: 'Zonder gezicht', geschreven door Stefan Ahnhem en 'Vader', geschreven door Karl Ove Knausgård. Ook kwam ik bij Bol.com nog het boekje 'Zomerboek' tegen van de Finse schrijftster Tove Jansson. Ik had eerst helemaal niets in de gaten, tot gisteren. Toen besefte ik ineens dat ik bij toeval in het bezit ben gekomen van drie boeken die door schrijvers uit drie verschillende Scandinavische landen geschreven zijn: Noorwegen, Zweden en Finland. Leuk! Ik ben inmiddels met het lezen van het dunste exemplaar, 'Zomerboek', begonnen. Daarna komen de twee andere boeken aan de beurt en daar ga ik tegen die tijd eens goed voor zitten. De gulle gevers van 'Zonder gezicht' en 'Vader', heel hartelijk bedankt voor deze boeken! Ik verheug me erop ze te kunnen lezen. 


zaterdag 10 januari 2015

Graag gelezen

Alweer een mooie vier sterren recensie voor mijn roman Dubbelhartig. Dit keer op 'Graag gelezen' (www.graaggelezen.blogspot.nl.) Daar word je als schrijfster blij van! Een greep uit de recensie: 

Als lezer word je in de proloog meteen deelgenoot gemaakt van een vreselijk ongeluk. 
De spanning is er... 
Spanning binnen de relaties en spanning over de toedracht van het ongeluk. 
Het boek leest heerlijk soepel door de prettige schrijfstijl van de auteur. 
Vanaf het begin voel je een bepaalde spanning; niet alles is zoals het lijkt... 

Benieuwd naar de volledige recensie? Die is hier te lezen. 

De omgeving waar Dubbelhartig zich afspeelt: o.a. de Jotunheimen
en Ridderspranget (rechtsonder.)







zondag 4 januari 2015

Scandinavische gastvrijheid

Waar is de foto gemaakt die je gebruikt hebt in je blogpost 'Stille nacht'? Die vraag kreeg ik van een aantal mensen. De foto is gemaakt in Rovaniemi, Fins Lapland. We bevonden ons daar op een camping aan de Kemijoki rivier. Aan een heldere hemel stond een prachtige volle maan die mooi in het water weerspiegelde. In de rivier dreef nog hier en daar wat ijs maar dat was niets vergeleken bij wat we de dagen daarvoor hadden gezien. Het was de eerste week van mei en we waren voor een deel langs de weg gereisd die parallel aan de Torne rivier liep. De Torne rivier vormt gedeeltelijk een natuurlijke grens tussen Zweden en Finland. De rivier lag op dat moment vol met kruiend ijs, een groot veld met een ontelbare hoeveelheid ijsschotsen. Een indrukwekkend gezicht. 

De Torne rivier.

Voordat we bij de Torne rivier terechtkwamen waren we in Zweeds Lapland nog een stukje in de richting van het Sjaunja natuurreservaat gereden. Ook daar begon de winter langzaam te wijken voor het voorjaar en lagen meren en rivieren eveneens vol met kruiend ijs. 

De rivier Sjaunjaätna bij het Sjaunja natuurreservaat.

Maar om terug te komen op de foto die in Rovaniemi is gemaakt, in die tijd van het jaar waren er weinig tot geen campings geopend. Op onze vraag of er misschien toch nog ergens een camping was waar we de nacht door konden brengen nam een zeer vriendelijke dame die werkzaam was bij het toeristenbureau in Rovaniemi contact op met camping Napapiirin Saarituvat (ja, die Finse taal is toch wel een dingetje, hoor...), mooi gelegen aan de Kemijoki rivier. De camping was nog gesloten maar we waren er toch van harte welkom. We mochten de camper op een geasfalteerde plek achter het receptiegebouw neerzetten omdat de campingplekken op het gras nog te drassig waren vanwege de smeltende sneeuw. Vanuit het receptiegebouw konden we stroom betrekken en omdat het sanitairgebouw nog niet geopend was kregen we de beschikking over een van de typisch Finse en oergezellgie blokhutten met uitzicht op de Kemijoki rivier. We mochten in de hut gebruikmaken van de keuken en de badkamer. Hetzelfde overkwam ons een paar dagen daarvoor op een camping in Näsåker in het Zweedse Västernorrlands län. Ook daar kregen we een hut aangeboden omdat het sanitairgebouw nog gesloten was. Een en al gastvrijheid dus. We denken er nog atijd met plezier aan terug. 

De rivier Kemijoki gezien vanaf camping Napapiirin Saarituvat
in Rovaniemi.

En zo komen er naar aanleiding van een foto weer herinneringen en daarmee verhalen bovendrijven die ik mooi kan gebruiken voor een post. Een volgende keer zal ik nog wat meer foto's van sneeuw e.d. plaatsen om een beetje in winterse sferen te blijven.  

Wanneer je vroeg in het voorjaar door Scandinavië reist is de kans groot dat er vooral in het noorden nog campings gesloten zijn. Het kampeerseizoen begint daar later en eindigt meestal eerder dan wij gewend zijn. Vrij kamperen is een optie, maar dat is niet altijd mogelijk omdat er hier en daar nog sneeuw ligt of de ondergrond drassig kan zijn vanwege het smeltwater. Het zijn factoren waarmee je rekening moet houden.

Benieuwd naar camping Napapiirin Saarituvat? Info vind je hier. 
De post 'Stille nacht' is hier te lezen. 

Sjaunjaätna.