zondag 30 november 2014

De Trollenladder

Wanneer je in Noorwegen ergens op een weg rijdt en een verkeersbord met een trol erop tegenkomt, dan kun je er bijna zeker van zijn dat je je aan het begin van de Trollstigen bevindt. Trollstigen betekent Trollenladder of Trollenpad en is een spectaculaire bergpas tussen Valldal en Åndalsnes en onderdeel van een Nationaal Toeristische Route. 

De Trollstigen met links de berg Bispen (Bisschop)
en in het midden de berg Kongen (Koning).
De waterval Stigfossen.

Vanuit Åndalsnes leidt een weg die tegen de bergwand aangeplakt lijkt te liggen je in elf haarspeldbochten steil naar boven, steeds verder een fantastische bergwereld in. Boven op de pas aangekomen is er niet alleen een adembenemend uitzicht over het dal richting Åndalsnes, maar zie je ook de waterval Stigfossen en kijk je tegen spitse bergpieken aan met namen als Bispen (Bisschop), Kongen (Koning) en Dronningen (Koningin).

Uitzicht richting Åndalsnes.
De weg slingert zich langs de berg Bispen.
Vroeger reisde men over een onverharde weg.
Op de achtergrond de berg Bispen.
(Foto: www.digitaltmuseum.no)

De Trollstigen werd in 1936 in gebruik genomen. Voor die tijd reisde men over een inmiddels eeuwenoud pad, de Kløvstien, door de bergen heen. Dit pad is nog steeds begaanbaar maar is soms erg steil en niet geschikt voor kleine kinderen en dus waarschijnlijk ook niet voor iemand die zoals ik last heeft van hoogtevrees. 

Reizen over de Trollstigen rond 1900 - 1910 kon je gerust
een onderneming noemen. (Foto: www.digitaltmuseum.no)
Tegenwoordig gaat het reizen allemaal wat makkelijker,
al stuit je nog wel eens op obstakels.
Het bewuste verkeersbord inclusief kogelgaten.
Alsof we in het Wilde Westen terecht zijn gekomen.

Trollen zullen vast en zeker met gemak over het oude pad heen kunnen lopen, want volgens een legende leven deze wezens in dit berggebied. Wij hebben er nog nooit een in levende lijve ontmoet. Nee, behalve op een verkeersbord, in souvenirwinkels of als een levensgroot beeld hoef je je volgens mij geen zorgen te maken dat je een echte trol tegenkomt. En zoals ik in een vorige blogpost al eens noemde, verstenen trollen zodra ze met zonlicht in aanraking komen. Daarover kun je hier meer lezen.

De waterval Stigfossen zorgt voor mist op de weg.
Dappere fietsers en voetgangers in vroeger tijden
bij dezelfde waterval als hierboven.
(Foto: www.digitaltmuseum.no)

Ik kreeg ooit eens de vraag wat iemand met hoogtevrees zoekt in een land als Noorwegen. Gelukkig zijn er genoeg mogelijkheden én wandelpaden om in Noorwegen van de natuur te genieten zonder over steile, smalle paadjes te moeten lopen die je pal langs dieptes leiden en je knikkende knieën bezorgen of zelfs je benen laten blokkeren. En dat is natuurlijk wel zo plezierig voor iedereen die niet van griezelige wandelpaadjes houdt maar wel Noorwegen wil ontdekken. Het land is namelijk uitermate geschikt om op ontdekkingsreis te gaan en je allerlei avonturen te laten beleven. Dus ben je avontuurlijk aangelegd, dan is Noorwegen beslist iets voor jou.

Eind mei kan er boven op de Trollstigen nog veel sneeuw liggen.










  

zondag 16 november 2014

Anders

In Noorwegen vind je tal van prachtige routes die je kunt rijden. Een van die routes is weg 50 van Aurland naar Hol. Jaren geleden besloten we deze bergpas te rijden en helaas regende het toen dat het goot, was het erbarmelijk koud en waaiden we bijna uit onze camper. Maar dit jaar hadden we geluk. Het standvastige zomerweer dat we mochten beleven liet ons een ander plaatje van de bergwereld zien dan een aantal jaren geleden. 

Op weg naar de bergpas door de regio Aurland.
Vlak naast de weg rijzen steile bergen op.  

En dan is het genieten met al die vergezichten over de Aurlandsfjord en het uitgestrekte Hallingskarvet bergplateau dat, net als de iets zuidelijker gelegen Hardangervidda, een Nationaal Park is. 

Tijdens de beklimming van de bergpas is er plotseling
een magnifiek uitzicht over de Aurlandsfjord.
En we slingeren gestaag naar boven. 

Het enige wat ons stoorde waren de touringcars (overigens geen Nederlandse touringcars) die met een onverantwoord grote snelheid langs raasden wanneer je even ergens stilstond om de omgeving in je op te nemen. Ik begrijp dat een reisorganisatie een strak schema hanteert, maar laten we het zo zeggen: ik zou voor geen goud bij deze chauffeurs in de bus stappen toen ik zag hoe ze met ware doodsverachting over de smalle, bochtige weg denderden. Eén klein foutje of een dier dat oversteekt, wat in Noorwegen nogal eens gebeurt, en de ramp is niet te overzien. Maar dit terzijde.

Boven op de bergpas.
Het landschap heeft een eigen karakter.
Na al het overweldigende natuurschoon
is het tijd voor een hapje eten. 

De weg van Aurland naar Hol is een route die je een keer gereden moet hebben. Het landschap heeft een eigen karakter. Wij zeggen wel eens: hoe vaak je in Noorwegen dezelfde weg ook rijdt, het is telkens weer anders. De weersomstandigheden en de seizoenen spelen natuurlijk een grote rol, maar ook de lichtval kan de omgeving er heel anders uit laten zien. En als je de dezelfde weg eens een keer vanaf de andere kant rijdt, bijvoorbeeld van zuid naar noord i.p.v. andersom, dan zie je dingen die je nog niet eerder waren opgevallen, vergezichten die je alleen maar in je autospiegel hebt gezien of misschien helemaal niet hebt opgemerkt. Rondtoeren in Noorwegen zorgt altijd voor verrassingen. 

Aurlandsfjord.

maandag 10 november 2014

Stormachtig, romantisch en verrassend

Het gebeurt niet vaak dat ik plotseling helemaal stilval. Dat is in mijn geval vrij uniek te noemen. Ik werd zelfs een beetje emotioneel. Een recensie voor mijn debuutroman Westerstorm heeft dit allemaal voor elkaar gekregen. Stormachtig, romantisch en verrassend, luidde de titel van de recensie. Geen slecht begin...


De twee onderstaande teksten zijn gedeeltes uit de mooie recensie die op de informatieve en leuke boekensite Hebban te vinden is:     

Westerstorm is een echte feel good roman, die de nodige spanning en sensatie bevat. Als lezer vlieg je door het boek heen. 

Westerstorm schetst een prachtig verhaal over een vrouw die, ondanks alle chaos, stevig in haar schoenen blijft staan. En als extraatje krijg je het prachtige landschap van Noorwegen ook nog cadeau. Elly Koster heeft met Westerstorm een zwoel debuut, vol met verrassingen, spanning en hartstocht neergezet.

En met deze twee citaten licht ik nog maar een tipje van de sluier op. Ben je benieuwd naar de volledige recensie op Hebban? Die is hier te lezen. 

En ik? Ik ben vanwege alle mooie woorden over Westerstorm nog steeds ietwat flabbergasted :-)

Strynefjell, een van de schilderachtige
locaties in Westerstorm.

donderdag 6 november 2014

Traject

Een moment waar mijn echtgenoot en ik reikhalzend naar uitgekeken hebben: de laatste chemospoeling is een feit. Vandaag heeft manlief de laatste spoeling toegediend gekregen die onderdeel uitmaakte van een traject dat in het voorjaar begonnen is en eerst uit wekelijkse en daarna maandelijkse behandelingen bestond.
Het was inmiddels een tweede serie van behandelingen waarmee hij te maken kreeg, maar nu is daar tot zijn, en ook mijn, grote opluchting eindelijk een einde aan gekomen en dus stapte hij vanmiddag op een heel andere manier vanuit het ziekenhuis naar buiten dan de voorgaande keren. 
Eind januari 2015 moet hij voor controle terugkomen, maar dat zien we dan wel hoe dat verloopt. Ik ben blij voor hem, want nu kan hij eerst genieten van een periode zonder medische toestanden. Even rust en dat is fijn. Heel erg fijn zelfs! 



woensdag 5 november 2014

Symbolisch plaatje

Een cover van een nieuwe roman aan het lezerspubliek bekend maken blijft leuk. Al zou ik vijftig boeken hebben geschreven (was dat maar waar), het voor het eerst delen van mijn nieuwe boekcover met de rest van de wereld lijkt mij ook dan nog een bijzonder moment. Met het verschijnen van de cover krijgt het boek plotseling gestalte. Het zijn niet meer alleen de woorden waar ik nog druk mee worstel om de roman tot een goed einde te brengen, het verhaal is met de boekcover ineens zichtbaar geworden. 
In het geval van mijn nieuwe roman Blind vertrouwen wordt het verhaal levend door een personage en een landschap die op de voorkant van het boek komen te staan. De cover past goed bij het verhaal, een vrouw alleen aan de rand van een diep dal. Het geeft niet alleen de omgeving weer waar het verhaal zich afspeelt, het is meteen een symbolisch plaatje. Ik ben er erg blij mee. 
Waarover Blind vertrouwen gaat, dat hou ik nog even voor me. Dan heb ik later ook nog iets te vertellen, anders weten jullie alles al. Het duurt namelijk nog tot het voorjaar van 2015 voordat mijn roman uitkomt en tot die tijd laat ik zo af en toe iets doorschemeren. Dus tot later!



  

zondag 2 november 2014

Scandinavië XL: Wallander, warme taart en wollige kussens


Dat heb ik weer, dacht ik gisteren op Scandinavië XL, de indoor markt waar van alles valt te ontdekken over de noordelijke landen. Ik bevond me samen met mijn echtgenoot en vrienden bij de uitgang van De Loods in Nijkerk, waar de markt plaatsvond. We hadden al een behoorlijk lange tijd op Scandinavië XL doorgebracht en besloten huiswaarts te keren en nog even van het mooie najaarsweer te genieten. Juist op dat moment kwam er een aantal mensen binnen die een man met zich meeloodsten langs de stands met allerlei mooie noordelijke producten, reisorganisaties en alles wat er nog meer te vinden was. Die man, dat is Stefan Ahnhem schoot het door me heen, de Zweed die niet alleen scenarioschrijver van Wallander is, de populaire Zweedse misdaadserie gebaseerd op de boeken van schrijver Henning Mankell, maar ook nog eens bestsellerauteur is in Zweden en Denemarken. 

Foto: Bol.com.

Inmiddels is Stefan Ahnhem bezig door te breken in Nederland. Terwijl ik hem bleef nastaren vroeg ik me af of hij het werkelijk was, want ik ben iemand die zich nogal eens in vreemde situaties weet te manoeuvreren en als ik hem zou aanklampen voor een foto, dan bleek het vast en zeker iemand anders te zijn. Tijdens dit te lange nadenkmoment verdween hij met het groepje mensen bij een paar stands de hoek om en wij vervolgden onze weg naar buiten. En ja, het was Stefan Ahnhem. Gisteren werd hij op Scandinavië XL geïnterviewd door Stine Jensen en vandaag door Tyche van Bommel. Maar genoeg over mijn gemiste kans om met een bestsellerauteur op de foto te gaan. Was wel leuk geweest, maar ach...

Op je gemak rondneuzen tussen allerlei Scandinavische artikelen. 
Warme, wollige kussens,
ik had ze zo mee willen nemen. 

Behalve Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland kwamen ook IJsland en de Baltische staten aan bod op Scandinavië XL. Reisorganisaties vind je in overvloed op deze markt. Fru Amundsen is er een van. Het enthousiasme van de dames van Fru Amundsen werkt aanstekelijk. Ik maakte voor het eerst kennis met hen op de Scandinavië Markt op Schokland. Het loont echt de moeite om bij hun stand door het fotoboek vol prachtige foto’s van reizen naar het noorden te bladeren en te luisteren naar de verhalen die de dames te vertellen hebben. 
Een leuk intermezzo was de spontane ontmoeting met tekstschrijver en reisblogger Sandra van Bijsterveld. Naast bloggen over Oost-Europa, blogt zij ook regelmatig over Scandinavië. We kennen elkaar via Twitter, Facebook en onze blogs. Het is best apart om iemand eindelijk eens in levende lijve te zien i.p.v. via social media e.d. Alleen jammer dat we te weinig tijd hadden om uitgebreid met elkaar te praten. 

Een ontmoeting met Sandra van Bijsterveld.

Wat valt er verder nog te vertellen? Dat de lezing over IJsland erg interessant was. Een eiland met een ruig en indrukwekkend landschap. In de ruimte waar de lezing werd gehouden was het ‘s morgens ijzig koud, maar dat versterkte in ieder geval het IJslandgevoel bij het zien van de foto’s met sneeuw en gletsjers. 

Een interessante lezing over IJsland. 
Een van mijn favorieten: decoratief drijfhout.

En dan de stand met boeken van Scandinavische schrijvers en dvd’s van ongeveer alle bekende Scandinavische misdaadseries. Ik heb zowaar geen boek gekocht en dat is in mijn geval een prestatie te noemen. Wat ik niet kon laten liggen was een kleurrijk telefoonhoesje, handgemaakt in Finland volgens de traditionele versieringen op de kleding van de Samische bevolking.   

Mijn kleurrijke telefoonhoesje, afkomstig uit Finland.
Ook voor kinderen waren er producten te vinden, zoals
broodtrommels en opbergboxen van Lego.

Wat ik ook niet kon negeren was de Svensk äppelpaj, warme Zweedse appeltaart, die bij de Zweedse catering in de horecahoek verkrijgbaar was. Mmm, zeer zeker voor herhaling vatbaar! 

De stand van Northern Delight. Zij zijn gespecialiseerd
in de Zweedse keuken.

Bijzondere foto’s hebben we dit keer niet gemaakt. Ik weet zelf eigenlijk niet precies waarom. Ik denk dat ik gewoon even rustig een paar uurtjes wilde genieten van alles wat er op mijn pad kwam. Of het nu om decoratieve of functionele producten gaat, reizen naar het noorden, lezingen die je kunt bijwonen of ontmoetingen met gelijkgestemden, Scandinavië XL is fijn een dagje rondzwerven tussen al het moois dat het noorden te bieden heeft. 

Aardewerk van Lots and More, niet afkomstig
uit Scandinavië maar uit Polen. Waar het ook
vandaan komt, het ziet er prachtig uit.