maandag 22 september 2014

Reizen in Agatha Christie stijl

De haven van Dalen. Bij de okergele gebouwen is de aanlegplaats
van de MS Henrik Ibsen en de MS Victoria.

Een vleugje Engeland in Noorwegen, dat vind je op de MS Henrik Ibsen, een voormalig stoomschip dat is ingericht als in de jaren twintig en wel in Agatha Christie stijl. Een mahonie interieur, pluchen Chesterfield sofa’s, glanzende messing details en maar liefst 38 kroonluchters zorgen ervoor dat het lijkt alsof je een stap terugzet in de tijd. Je zou bijna verwachten dat Hercule Poirot ineens voor je neus staat en erachter probeert te komen of jij tot een van de verdachten in een moordzaak behoort. 

Foto: www.dehistoriske.no.

Foto: Thor Halvorsen.

Foto: Thor Halvorsen.

De MS Henrik Ibsen, genoemd naar de bekende Noorse toneelschrijver en dichter, is gebouwd in 1907, gerenoveerd in de periode 2009/2010, en vaart nu samen met de MS Victoria over het 105 km. lange Telemarkkanaal tussen Skien en Dalen en vice versa. De MS Victoria stamt uit 1882. De beide schepen stoppen onderweg bij verschillende plaatsen langs de route. 

De MS Henrik Ibsen komt aan in Dalen.

Reizigers die in Dalen Hotel logeren, worden in stijl van het schip
opgehaald. Er staat een oldtimer op hen te wachten.

Geen probleem als je een fiets mee wilt nemen.

Tijdens een tocht over het kanaal passeer je 8 sluizen met in totaal 18 sluiskamers waarmee een verval van 72 meter overbrugd wordt. Plannen voor een kanaal bestonden al begin 1800. In 1861 kon het eerste gedeelte van het kanaal in gebruik worden genomen, vanaf Skien richting Norsjø, en in 1892 was het tweede gedeelte gereed, zodat ook het verderop gelegen Dalen bereikbaar was. 

Een van de sluizen in het Telemarkkanaal.
(Foto: Kåre S. Pedersen.)

Foto: www.mshenrikibsen.no.

De Vrangfoss sluis in 1890.
(Afbeelding: www.mshenrikibsen.no)

Maar hoe reisden de mensen in deze regio over het water voordat het kanaal er lag en deze stoomschepen hun intrede deden? Je verplaatste je met een roeiboot. Het was mogelijk een roeier in te huren die jou over een meer van A naar B transporteerde. Lange trajecten over het water werden in tweeën gedeeld, halverwege nam een andere roeier het werk over. Reisde je meerdere dagen achter elkaar, dan werd er onderweg in herbergen overnacht. Over land een afstand overbruggen van het ene meer naar het andere meer gebeurde te voet of per paard. Reizen was in die tijd een behoorlijk intensieve bezigheid, vooral in een bergachtig gebied. 

Met de oude schepen reis je door een betoverend landschap, zoals hierboven
in de richting van Bandaksli en Lårdal, twee aanlegplaatsen van de
MS Henrik Ibsen en de MS Victoria.

Lårdal (ca.1920), een van de stopplaatsen langs de vaarroute.
(Foto: www.geocoaching.com)

Foto: Kåre S. Pedersen.


Helaas heb ik zelf nog geen tocht met de MS Henrik Ibsen of de MS Victoria gemaakt. Wil je vanuit Dalen, waar mijn man en ik ons bevonden, een boottocht naar de sluizen maken, dan is dat met twee personen namelijk een vrij kostbare aangelegenheid, vooral als je ook nog weer retour moet reizen. Wel hebben we de MS Henrik Ibsen vanaf land kunnen bewonderen en even kunnen dromen over hoe het zou zijn om in de nostalgische sfeer van vroeger over het Telemarkkanaal te varen en het indrukwekkende, Noorse landschap aan ons voorbij te zien glijden. Ja, hoe zou dat zijn? Misschien dat we het ooit te weten komen.


Op de bovenstaande foto staat de MS Victoria afgebeeld. Dit schip wordt de koningin van het kanaal genoemd. (Foto: www.visittelemark.com)

Meer over een van de schilderachtige aanlegplaatsen van de MS Henrik Ibsen en de MS Victoria lees je op: 
http://ellykoster.blogspot.nl/2014/06/het-stille-dorp-bandaksli.html





























4 opmerkingen:

  1. Wat een enorme sluis, die Vrangfoss sluis! Indrukwekkend.

    En je ziet inderdaad Hercule Poirot voor je in zo'n interieur. Heel bijzonder! Hebben ze daar niet misschien al eens een serie van een van Agatha Christies boeken opgenomen?

    Het ziet er in ieder geval indrukwekkend uit, leuk ook die old timer!

    Dit doet me er trouwens aan denken dat er weer een boek uit Agatha Christies naam is verschenen. Ik ben een echte fan van haar boeken, maar weet niet wat ik daarvan moet denken. Maar als je het op zo'n (vormalig) stoomschip zo'n boek gaat lezen, kom je vanzelf in de juiste stemming denk ik.

    Groetjes, Marjon.

    ps Je zou dat allemaal moeten roeien!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, zie jij het ook al voor je, Hercule Poirot die daar aan boord is? Ik zou het trouwens niet weten of daar een serie of een film is opgenomen. Zou wel leuk zijn.

    Vreemd idee dat iemand anders een Agatha Christie verhaal gaat schrijven. Sophie Hannah doet dat, als ik het goed heb. Net zoiets als de boeken van Suzanne Vermeer, die worden nu ook door iemand anders geschreven. Het gekke is dat sinds er geen boeken meer van de 'echte' Suzanne Vermeer worden uitgegeven, ik dus nog steeds niet de boeken heb gelezen die door iemand anders zijn geschreven. Zou ik toch eens moeten proberen.

    Een boek lezen in een passende omgeving, dat moet volgens mij werken. En dat roeien, daar moet je toch niet aan denken! Dan heb je de blaren in je handen staan. Lang leve de vooruitgang (in dit geval wel) ;-)

    Gr! Elly

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik vind het niet kunnen, dat iemand uit naam van een ander gaat schrijven. Ik ben een echte fan van Agatha Christie en niet van Sophie Hannah en dat heeft toch ook met de schrijfstijl te maken. Het mooie van de AC-boeken vind ik toch vooral dat het ondanks hun leeftijd zo tijdloos blijft. Ik herlees ze zelfs (en weet dan meestal niet meer wie 'het' heeft gedaan.

    Moord op de Nijl is verfilmd met Peter Ustinov als Hercule Poirot en dat speelt zich af op zo'n soort boot, het kwam me opeens bekend voor. Maar helaas vindt geen enkel AC-verhaal plaats in Noorwegen.

    Suzanne Vermeer was natuurlijk Paul Lieken en ik heb al een boek gelezen die niet van zijn hand was (Winterberg) en stiekem vond ik dat beter. Maar dan vind ik nog dat iemand onder zijn/haar eigen naam of eigen pseudoniem moet schrijven. Schrijvers hebben hun eigen stijl.

    Ja, al die 'vooruitgang' is niet altijd leuk, maar in dit geval wel haha. Hoewel dat roeien wel goed voor de buikspieren is :-P

    Fijne dag!

    Groetjes, Marjon.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Sommige boeken zullen altijd gelezen blijven worden. Die gaan gewoon met de tijd mee, ongeacht wanneer die boeken geschreven zijn. Er zijn nog wel meer vroegere Engelse schrijfsters te noemen die tegenwoordig nog steeds meetellen.

    Dus moet ik toch nog maar weer eens boeken van Suzanne Vermeer gaan lezen, aan jouw reactie te zien. Dat vind ik trouwens ook, dat iedere schrijver een eigen stijl heeft.

    De film 'Moord op de Nijl' heb ik lang geleden ook gezien. De Noorse boot doet daar inderdaad aan denken.

    Roeien is een kunst op zich, heb het ooit geprobeerd. Roeispanen goed gebruiken valt nog niet mee :-p Dan kunnen we beter zo'n roeiapparaat in huis zetten. Veel handiger!

    Fijne dag nog!
    Elly

    BeantwoordenVerwijderen