woensdag 30 april 2014

Vijf sterren

De eerste recensie voor mijn roman Dubbelhartig is binnen. Een lezeres heeft vijf sterren aan mijn boek toegekend en daar ben ik natuurlijk heel erg blij mee! Je kunt de recensie lezen op: http://uitgelezen.op23.nl/dubbelhartig/


maandag 28 april 2014

Round the corner...

In het Noorse landschap wacht achter elke bocht een verrassing. Soms lijkt het alsof je door een oneindig filmdecor reist. Elke dag sta je op met het verwachtingsvolle gevoel dat je iets moois tegen zult komen. En dat kom je gegarandeerd tegen, die zekerheid heb je. Natuurlijk probeer je alles wat je ziet in je gedachten vast te houden, maar dat is onbegonnen werk. Gelukkig hebben we de foto's nog :-)





 Van boven naar beneden:
Sognefjellsveien in het gebergte Jotunheimen.  
 Het 350 meter diepe ravijn Ravnejuv in Tokke (Telemark.)
 Het pad naar Rui, bij Dalen (Telemark.)
Een bijzondere toegangsdeur in de staafkerk van Lom.

woensdag 23 april 2014

Poort naar de Jotunheimen

In mijn vorige blogpost kun je foto's bekijken van het Noorse landschap waarin mijn nieuwe boek Dubbelhartig zich afspeelt. 
Ook noemde ik daarin het plaatsje Lom. Vanuit Lom begint de Sognefjellsveien, de weg die je door het betoverende berglandschap van de Jotunheimen voert. Lom wordt dan ook wel de poort naar de Jotunheimen genoemd. Ik kwam een leuk filmpje tegen waarin je kennis kunt maken met Lom en de prachtige omgeving die zich om het plaatsje heen uitstrekt. Ik zet er meteen een link bij van Lonely Planet naar een aantal bezienswaardigheden die je in Lom vindt en activiteiten die er te doen zijn. Veel plezier!         

Het filmpje:







maandag 21 april 2014

Ga mee op fotoreis door het landschap van Dubbelhartig



Een fotoverhaal maken van mijn boek Dubbelhartig? Een hele klus! Er moesten foto's bij elkaar gezocht worden die in verschillende jaren gemaakt zijn, wat inhield dat ik een duik moest nemen in zowel ons papieren als in ons digitale fotoarchief. Dat betekende stapels fotoboeken en mapjes met digitale foto's doorworstelen.  
In welk jaar hebben we die plaats ook alweer bezocht? Hè, dat staat nou net niet op de foto zoals ik dat zou willen. Hebben we daar geen betere exemplaren van? Daarna was het met de nodige moeite met lijm vastgeplakte foto's uit fotoboeken peuteren die uit jaartallen stammen toen er van digitale fotografie inderdaad nog geen sprake was en de foto's via de scanner naar de laptop overhevelen. Het kostte behoorlijk wat tijd en geduld om alles bij elkaar te zoeken, maar nu krijgen jullie in ieder geval een beetje een indruk in wat voor Noors landschap de personages uit Dubbelhartig zich bevinden. 

Fantastisch uitzicht tijdens een wandeling in de Jotunheimen,
een indrukwekkend berggebied dat regelmatig in
Dubbelhartig wordt genoemd.
Een stabbur is een houten opslagplaats waar vroeger
voedsel werd bewaard. In sommige gevallen was het ook
een slaapplaats. In Dubbelhartig kom je stabburs tegen.

Waarom ik heb gekozen voor de omgeving van het gebergte Jotunheimen? Nee, ik heb geen pijltje op de Noorse landkaart gegooid. Het is eerder het idee dat veel mensen die Noorwegen bezoeken dit berggebied waarschijnlijk kennen. Zoals bijvoorbeeld weg nr. 55, de Sognefjellsveien, die in het boek wordt genoemd en de hoogste bergpas van Noord-Europa is. Deze in 1938 aangelegde weg over de Sognefjell loopt van Lom naar Gaupne en veel vakantiegangers reizen over deze pas omdat het een prachtige route is. De Sognefjellsveien is niet voor niets uitgeroepen tot een van de vele nationale toeristenwegen die Noorwegen rijk is. Rijdend over deze pas die 'de weg over het dak van Noorwegen' wordt genoemd, strekt het indrukwekkende landschap van de Jotunheimen zich naar alle kanten uit. Al eeuwen voor 1938 reisden kooplui en boeren door dit onherbergzame gebied, iets waarbij je je nauwelijks een voorstelling kunt maken. Jotunheimen is een berggebied dat ca. 3500 km2 groot is. Daarvan is ruim 1100 km2 een nationaal park. Een immense oppervlakte dus. Jotunheimen betekent 'Huis van de reuzen.' Een grote hoeveelheid van de hoogste bergtoppen van Noorwegen zijn in dit gebied te vinden.

Een spectaculair uitzicht boven op de Sognefjell.




Het plaatsje Lom komt ook in het verhaal voor. Ik kwam tot de ontdekking dat ik daar helaas niet zoveel foto's van heb terwijl we het plaatsje toch regelmatig doorkruist hebben. Als Noorwegen iets dichter naast de deur had gelegen, dan hadden we gezegd: 'Kom, we doen een weekendje Noorwegen en maken wat foto's.' Maar dat is niet het geval. Dus moeten jullie het doen met de overige foto's die ik hier plaats.

De staafkerk in Lom.
Vanuit Lom op weg door het groene Bøverdalen naar
het hoogste punt van de Sognefjellsveien.

Ridderspranget dat zich langs de weg over de ruige en kale hoogvlakte Valdresflya bevindt, speelt ook een rol in het boek. Het is een niet al te diepe kloof waar de rivier Sjoa zich met geweld doorheen perst. Aan deze plek is een legende verbonden die in mijn boek uit de doeken wordt gedaan.

De rivier Sjoa bij Ridderspranget.
Sjoa rivier langs de weg naar Valdresflya. 

Waar bevinden de personages zich nog meer in Dubbelhartig en vooral wat beleven ze midden in die overweldigende natuur? Om daar een antwoord op te krijgen moeten jullie toch echt Dubbelhartig lezen zodat jullie niet alleen meeleven met de belevenissen van twee bijzondere vrouwen, maar ook een klein beetje van die fantastische bergwereld kunnen proeven.   














zaterdag 19 april 2014

Op goed geluk


Zes prachtig gekleurde eitjes in een nest. Het nest bevond zich op een balk onder de dakgoot van de oude zomerboerderij in het nationaal park Gutulia. Gutulia ligt in het oosten van Noorwegen in de provincie Hedmark, tegen de Zweedse grens aan en is niet alleen bekend vanwege de zomerboerderij maar ook om het oerbos dat er te vinden is. 
Wie mijn boek Julie's liefde gelezen heeft klinkt de naam 'Gutulia' vast en zeker bekend in de oren. De boerderij die alleen te voet te bereiken is, speelt een rol in het boek.  
Op het moment dat wij eraan kwamen wandelen verliet de moedervogel het nest, wat ons de gelegenheid gaf om een foto te maken. Omdat het nest te hoog lag om erin te kunnen kijken hield mijn man het fototoestel er op goed geluk boven, zonder te kunnen zien wat hij fotografeerde. Het was dus een verrassing wat er op de foto zou staan. Er hadden jonge vogeltjes in het nest kunnen zitten, maar het bleken prachtig gekleurde eieren te zijn. Mooi om nu te gebruiken als paasgroet!      

http://www.femundsmarka.net/sider/nasjonalparker_en.htm

donderdag 17 april 2014

Lang vervlogen tijden

Soms stuit je tijdens een wandeling plotseling op iets uit lang vervlogen tijden, zoals een oude hut in the middle of nowhere. In en om de hut zijn nog gehavende en verroeste attributen te vinden voor gebruik binnenshuis en voor het bewerken van het land. Je probeert je een voorstelling te maken hoe die mensen daar vroeger geleefd hebben op een stuk land dat moeilijk te ontginnen is, het was namelijk ooit een kleine boerderij ver van de bewoonde wereld verwijderd.

Deze en onderstaande foto's zijn gemaakt in Sømådalen,
in de provincie Hedmark in Noorwegen.

Je komt er nog steeds niet veel mensen tegen en de stilte kun je er horen, het valt als een deken over je heen. De omgeving is prachtig. Zouden de bewoners van de kleine boerderij zich daar vroeger bewust van zijn geweest dat ze zich midden in de indrukwekkende natuur bevonden? Of leefden ze daar zonder er erg in te hebben hoe uniek en mooi die plek is? Misschien waren ze te druk met overleven... 



Sommige oude hutten die je tegenkomt zijn gerestaureerd, andere half ingestorte exemplaren laten je alleen maar gissen hoe het er jaren geleden uitgezien moet hebben. Die laatstgenoemden zijn mijn favoriet, die zetten mijn fantasie aan het werk. Je voelt het verleden dat daar ligt. Ik zou best wel een glimp van dat verleden willen opvangen, heel even maar, om een indruk te krijgen wat voor leven er daar geleid werd en om aan iemand te kunnen vragen of ze wel eens van stress gehoord hadden. Of ze als medicijn rust konden vinden in de ongerepte natuur die hen omringde, zoals datzelfde landschap op mij ook rustgevend werkt. Dat zal altijd wel bij een vraag blijven...  












zondag 13 april 2014

Trollen, Vikingen en andersoortig volk


Een vrolijke trol zorgde voor een hartelijk welkom bij
de ingang van de Scandinavië Markt. 

Net zoals vorig jaar zijn we naar de Scandinavië Markt op het voormalige eiland Schokland geweest en net zoals vorig jaar was het een gezellige en zonnige dag. Een dag van bekijken wat er aan koopwaar werd aangeboden bij de marktkraampjes, wat voor reizen er naar het noorden mogelijk zijn, luisteren naar live muziek, ontmoetingen met trollen en Vikingen, smullen van een broodje met zalm, gewoon een dag van fijn op je gemak rondslenteren en -kijken. Daarnaast waren er ontmoetingen met een aantal mensen die ik via Twitter en Facebook ken: Hans Hegeman van Blog Zweden en de dames van de reisorganisatie Fru Amundsen. Leuk jullie een keer op een andere manier gesproken te hebben dan via de social media! 




Een ontmoeting met de enthousiaste dames van
reisorganisatie Fru Amundsen.

Ook vorig jaar heb ik een post geschreven over de Scandinavië Markt met de titel Onder de blauwe hemel.

Een vuurmaker maakt vaak deel uit van een outdooruitrusting,
maar om er daadwerkelijk een vuur mee te maken valt nog niet mee.
Een goedlachse Viking.
Trollenkoeken.

Meer ga ik niet vertellen over de markt van dit jaar, want ik denk dat de foto's voor de rest het verhaal moeten doen. Een ding is zeker, een bezoek aan deze markt werkt in mijn geval nogal verslavend. Nu wil ik er elk jaar naartoe. Ik ben al verslaafd aan Scandinavië zelf en ik begin ook verslaafd te raken aan alles wat met deze landen te maken heeft. En weet je, ik zou niet anders meer willen.          

Kaffestugan met live muziek. Oftewel koffie met muziek.







 





Zicht op Schokland vanaf de voormalige Zuiderzeebodem.


Vikingkamp.
Twee erg vrolijke trollen.
Voormalig eiland Schokland.