donderdag 5 december 2013

Een bijzonder Sinterklaasverhaal


Wie gisteren VROUW in de Telegraaf heeft gelezen zal misschien opgemerkt hebben dat er een echtpaar in stond dat elkaar tijdens een Sinterklaasfeest heeft leren kennen. Dat echtpaar zijn mijn echtgenoot en ik. Ik speelde lang geleden voor Zwarte Piet en zo hebben mijn man en ik elkaar ontmoet. In een van mijn vorige blogposts genaamd Interview VROUW Telegraaf is daarover iets te lezen en is er op een foto te zien hoe wij (was even schrikken) megagroot in de krant staan afgebeeld. Omdat het nu Sinterklaasavond is, dacht ik, laat ik dit bijzondere Sinterklaasverhaal eens vertellen voor diegene die het artikel in de Telegraaf niet gelezen heeft...

Lang, lang geleden was er een jonge vrouw die zich bij Sinterklaas had aangemeld omdat ze dolgraag een van zijn hulpen, zijn Pieten, wilde worden. Gelukkig bleek Sinterklaas nog een paar Pieten te kunnen gebruiken en niet veel later zat zij in een stoel voor een spiegel en keek toe hoe ze tot een Zwarte Piet getransformeerd werd. Van het mooie, fluweelachtige pak, afgezet met goudkleurige biezen, tot de baret met de zacht heen en weer wuivende veer, en van de witte, kanten manchetten en witte kraag tot de chique zwarte cape. O ja, dit was precies zoals ze zich een Zwarte Piet had voorgesteld en ze verheugde zich op het Sinterklaasfeest dat diezelfde dag zou plaatsvinden.

Ergens ver daarvandaan, kilometers en kilometers verderop aan de ander kant van het land, woonde een jongeman. Hij was uitgenodigd om naar het Sinterklaasfeest te komen, maar had daar helemaal geen behoefte aan. Zijn hoofd stond er absoluut niet naar. Hij had zojuist een vervelende liefdesgeschiedenis achter de rug en voelde er niets voor om naar een feest te gaan waar iedereen in een vrolijke stemming zou zijn. Nee, dat zag hij helemaal niet zitten. Toch was er iemand die aan hem dacht en hem liet weten dat als hij niet naar het feest zou komen, hij hem op zou halen. Een feest was juist een geschikte plek om voor even zijn zorgen te vergeten, zei hij tegen de jongeman. Schoorvoetend gaf de jongeman toe dat hij dan toch maar naar het feest zou gaan.

Het feest was in volle gang en de jongeman stond in een stil hoekje toe te kijken hoe de andere feestgangers zich amuseerden. De jonge, vrouwelijke Piet zag hem staan. Hij viel op, juist doordat hij nergens aan meedeed. Ze liep naar hem toe om een gesprek met hem aan te knopen, want ze kon er niet tegen als iemand het niet naar zijn zin had. Het klikte tussen de jongeman en haar en ze praatten de rest van de dag en de avond met elkaar over alles wat hen bezighield. Pas toen de maan en de sterren al hoog aan de hemel stonden, de feestgangers een voor een naar huis terugkeerden en Sinterklaas liet weten dat hij zich terugtrok in zijn eigen onderkomen en zijn paard op stal werd gezet, namen de jongeman en de vrouwelijke Zwarte Piet afscheid van elkaar. Maar niet zonder beloofd te hebben elkaar nog eens op te zoeken. En zo gebeurde het dat zij elkaar opnieuw ontmoetten. En daarna nog een keer. En nog een keer…

En nu? Nu zijn ze al jaren en jaren gelukkig met elkaar. Nee, dit is geen sprookje, dit is naar waarheid verteld. De Zwarte Piet, dat ben ik en de jongeman is mijn echtgenoot. En elk jaar wanneer Sinterklaas ons land bezoekt, zeggen we tegen elkaar: “Weet je nog? Weet je hoe weinig het maar had gescheeld of we hadden elkaar nooit leren kennen? Bijzonder, hè?”

De Zwarte Piet in het oranje pak,
ja, dat ben ik...

5 opmerkingen:

  1. Inderdaad een bijzonder verhaal. En ik kan mij voorstellen dat Sinterklaas op zulke momenten een extra betekenis voor jullie krijgt.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, en dat zal wel altijd zo blijven, Sandra. Zo heeft iedereen, denk ik, wel een bepaalde dag of moment waaraan hij of zij telkens weer terugdenkt. Dat kan iets zijn wat leuk was maar ook minder leuke momenten. Maar we denken natuurlijk veel liever aan het eerste ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bijzondere, leuke anekdote! En zo blijk ik de kleinzoon van Sinterklaas te zijn. Hoe? Kun je lezen in mijn column "Sinterklaas".

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je, Rob! Ik ga binnenkort lezen hoe jij aan die bijzondere familieband komt. Ben benieuwd...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mijn column Sinterklaas? Lees bit.ly/1cczVR6

    BeantwoordenVerwijderen