vrijdag 27 december 2013

Een bijzonder jaar





2013, een bijzonder jaar, dat was het. Voor ons een jaar van:


TEGENSTELLINGEN, ONZEKERHEID,
BOOSHEID, VERDRIET, VRAGEN

Maar vooral ook een jaar van:

LIEFDE, WARMTE, DANKBAARHEID, HOOP,
   VERWONDERING, SAAMHORIGHEID   

Dat is in het kort ‘ons’ jaar. Ons jaar waarin er twee gebeurtenissen uitsprongen: dat wij als trotse grootouders vol verwondering een nieuw familielid, onze kleindochter, mochten verwelkomen en dat mijn echtgenoot opnieuw met gezondheidsproblemen, in dit geval kanker, te maken kreeg. Gebeurtenissen die op dat moment twee uitersten vormden: een nieuw leven in je armen mogen sluiten en leven met de vraag, de onzekerheid, hoe het ervoor staat met de gezondheid van degene die jou al jaren en jaren zo na aan het hart ligt of beter gezegd: in je hart woont.
Wat die gezondheid betreft was er eerst de boosheid en het verdriet om het onontkoombare, iets wat langzamerhand overging in acceptatie. En acceptatie betekent een stap vooruit.
Onze kleindochter is gelukkig een wolk van een baby en met de gezondheid van mijn man lijkt tot nu toe alles onder controle te zijn. Dat is iets om dankbaar voor te zijn.

Het was een jaar waarin we op allerlei manieren veel warmte en saamhorigheid hebben ondervonden van onze kinderen, familie, vrienden en kennissen. Zonder hen zou ons jaar er heel anders uit hebben gezien. Dank je wel, lieve mensen, voor al jullie steun!

Het was een jaar waarin we een lange reis door Scandinavië hebben gemaakt. Een reis die veel indruk op ons heeft gemaakt en waarbij we niet alleen van het overweldigende landschap konden genieten maar ik ook de mogelijkheid kreeg een van mijn boeken te promoten.

Het was een jaar waarin ik via de sociale media of op andere wijze diverse lezers van mijn boeken (beter) heb leren kennen. En dat is ontzettend leuk! Wat fijn dat jullie mijn boeken lezen!
Én het jaar waarin ik, tussen de bedrijven door, mijn nieuwste boek heb weten af te ronden en naar mijn uitgever heb gestuurd. Als het goed is komt het boek in het voorjaar van 2014 uit. Zoiets is elke keer weer een mijlpaal. 

Dat waren een handjevol gebeurtenissen uit ‘ons’ jaar 2013. Wij kijken vol verwachting uit naar het nieuwe jaar, 2014, hebben plannen waarvan we hopen dat we die ten uitvoer kunnen brengen. Er valt nog zo veel te doen en nog zo veel te beleven.
Soms leiden grote veranderingen of minder goede ervaringen tot iets beters, tot iets goeds in je leven. Iets waarbij je eerst misschien nooit hebt stilgestaan, maar wat je op zo’n moment plotseling duidelijk ziet. Iets positiefs wat je nooit had ge- of ondervonden als die verandering of ervaring je niet was overkomen...

Maak van 2014 een goed jaar, op wat voor manier dan ook!





maandag 23 december 2013

Imagine

Dit keer geen kerstblog, geen kerstgedicht, geen kerstverhaal, alleen een foto met een tekst erbij. Laten we het maar een kerstgedachte noemen. De foto is gemaakt bij de poolcirkel op de Saltfjellet in Noorwegen. Een monument dat de aarde met de vier windstreken voorstelt. 
De tekst op de foto is afkomstig uit een lied dat mij altijd erg heeft aangesproken en mij nog steeds aanspreekt. De woorden zeggen genoeg. 

Ik wens jullie licht, warmte, sfeer en gezelligheid en een mooi en goed Kerstfeest!
 

zondag 22 december 2013

Vandaag is rood...



Het weer werkte mee, de sfeer was goed en supergezellig, de glühwein smaakte prima, het was overal rood wat de klok sloeg, het ‘hohoho!’ kwam van alle kanten aanwaaien en het allerbelangrijkste: er is een prachtig bedrag opgehaald voor twee goede doelen. Wij, mijn echtgenoot, de schoonmoeder van een van onze dochters en ikzelf, hebben vandaag samen met ruim 700 andere deelnemers meegedaan aan de Santa Fun Run die in onze woonplaats Dronten plaatsvond.

Verzamelen van alle deelnemers.
De warming-up.

Iedereen die zich had ingeschreven voor dit evenement moest te voet een parcours van vijf kilometer afleggen. Bij inschrijving kreeg je, behalve een startnummer, meteen een Kerstmanpak die je tijdens de run verplicht was te dragen. Tegen ’s middags een uur of twaalf stroomden er Kerstmannen en -vrouwen vanuit alle hoeken van Dronten naar het startpunt van de Santa Fun Run. Overal waar je keek rood, rood en nog eens rood. Voordat het startsein klonk kregen onze spieren de kans los te komen bij een warming-up op bekende kerstsongs. Het heeft geen uitleg nodig dat bij zo’n grote groep deelnemers de nodige hilariteit ontstond bij alle oefeningen die er gedaan moesten worden en zodoende de toch al vrolijke sfeer nog meer verhoogd werd.

Voorrang voor alle Kerstmannen en Kerstvrouwen.
Onderweg stuitten we op een vrolijk zingend kerstkoor.

Niet veel later slingerde er een karavaan van Kerstmannen en -vrouwen door het winkelcentrum en het dorp om ongeveer een uur later weer bij het startpunt te arriveren waar iedereen zich te goed kon doen aan glühwein, chocomelk en een broodje rookworst en ondertussen kon luisteren naar toepasselijke muziek, verzorgd door een dj en een moderne troubadour. Tussendoor werd het bedrag bekend gemaakt voor de twee goede doelen waarvoor deze Santa Run was georganiseerd: Voedselbank Dronten en Hospice Dronten. Voor deze doelen is er ruim 8000 euro opgehaald en dat is fantastisch!

Door het winkelcentrum.

Wat ons betreft was het een geslaagde dag. De combinatie van goede doelen, saamhorigheid en gezelligheid maken het tot een goed en superleuk evenement. Als het even kan zijn wij volgend jaar weer van de partij!

Door het bos.
En tot slot glühwein en een broodje rookworst.









maandag 16 december 2013

Santa Claus Village



Kerstkaarten schrijven in mei? Ja, dat kan je zomaar gebeuren bij een bezoek aan de Kerstman in Fins Lapland. Het is ons overkomen op het moment dat we Santa Claus Village in Rovaniemi bezochten. Terwijl de laatste restanten sneeuw en kerstversieringen verwijderd werden, begaven wij ons samen met een handjevol toeristen in het bijna verlaten kerstdorp. Hier en daar zag je nog een rendier lopen, maar ik vermoed dat de arrenslee inmiddels in de zomerberging was gezet en dat Rudolph het rendier en zijn soortgenoten al aan een welverdiende vakantie waren begonnen.


Waar je daar ook loopt, overal klinkt kerstmuziek. Dat is even wennen in mei. Ook al is het kerstdorp een commerciële aangelegenheid, je kunt er heerlijk rondneuzen tussen talloze souvenirs en te voet de poolcirkel oversteken, want de poolcirkel loopt dwars door Santa Claus Village. 


Het (post)kantoor van de Kerstman bevindt zich in het dorp en wie dat wil kan de goedgemutste man ontmoeten en ervoor kiezen om samen met hem op de foto te gaan.

Het kantoor van de Kerstman.
Voor wie het koud heeft is er een ruim assortiment
aan winteraccessoires.

In het postkantoor is er keuze uit een megacollectie kerstkaarten die daar ter plekke geschreven kunnen worden. Daarna worden ze voorzien van een bijzonder stempel van het kerstdorp en kun je ze meteen in de brievenbus deponeren, ook al is het pas half mei. Natuurlijk hebben wij een aantal kaaren geschreven en daar gepost. We waren erg benieuwd of ze inderdaad met de kerstdagen in Nederland aan zouden komen, dan zou het immers een half jaar later zijn, maar de kaarten kwamen keurig op tijd aan. Het postsysteem van de Kerstman blijkt goed te werken. Voor familie en vrienden was het een complete verrassing dat ze een kaart vanuit Rovaniemi toegestuurd kregen, we hadden niemand verteld dat we daar in mei kerstkaarten hadden verstuurd.

Een brievenbus voor de dagelijkse post en 
een brievenbus voor de kerstpost.

Kinderen vanuit de hele wereld kunnen de Kerstman een brief sturen. In de brieven melden de kinderen allerlei nieuwtjes of vragen de Kerstman naar zijn bezigheden in het kerstdorp en stellen ze vragen over Rudolph en de overige rendieren. Advies vragen bij problemen is ook een van de briefonderwerpen en daarnaast ontvangt de Kerstman natuurlijk ook de nodige lijstjes met wensen. De goede man ontvangt brieven vanuit bijna 200 landen. In de kerstperiode van 2012 ontving de Kerstman 500.000 brieven, mailtjes, kaarten en pakketjes en alles bij elkaar opgeteld waren dat de afgelopen 30 jaar bijna 16 miljoen exemplaren. Een drukte van jewelste dus voor de Kerstman en zijn elfengevolg. 


Wie ooit in de buurt van het kerstdorp komt, leg een bezoek af, al is het alleen maar om de sfeer te proeven. In de winter, als er sneeuw ligt, zal het er vast en zeker veel sprookjesachtiger uitzien, maar wij hebben er, ondanks dat het half mei was en er in het dorp zo goed als geen sneeuw meer lag, een plezierige dag doorgebracht. Een ding is zeker: aan het einde van een dag Santa Claus Village kun je voorlopig geen kerstmuziek meer horen.


Kerstkaarten schrijven in het postkantoor van de Kerstman,
het blijft een hele klus, ook in mei.

 


















zaterdag 14 december 2013

Midzomer versus Kerstmis

Voor wie moeite heeft met kleine letters: vanaf 19 december is mijn roman Midzomerliefde verkrijgbaar als boek met grote letters bij alle boek- en webwinkels. Heb je behalve de kleine letters ook moeite met de korte, soms donkere dagen? Midzomerliefde speelt zich voor een groot deel af boven de Noorse poolcirkel in de periode dat het daar 24 uur per dag licht is. Een verhaal dat bij ons in deze tijd van het jaar als een soort van lees-lichttherapie werkt. Misschien een leuk idee om iemand tijdens de kerstdagen met dit boek te verrassen?


Natuurlijk zijn mijn andere boeken ook geschikt als leescadeau, zoals Westerstorm dat zich bij de imposante Noorse bergwereld en fjordenkust afspeelt of Julie's liefde, waarin de hoofdpersoon een jaarlang wordt gevolgd tijdens haar (spannende) belevenissen in de Noorse wildernis. In dit laatstgenoemde boek wordt ook de kerstperiode beschreven, sfeervol gevierd in een oude, Noorse boerderij, omringd door een besneeuwd landschap. Ook deze boeken zijn in een editie met grote letters verkrijgbaar. In alle boeken zit genoeg avontuur, spanning en liefde om de kerstdagen mee door te komen, dus verschans jezelf met een van bovenstaande boeken bij, onder of naast de kerstboom en proef de sfeer van zowel het zomerse als winterse noorden.   
    

vrijdag 6 december 2013

Onderweg

Vanmiddag zijn de drie boeken van Midzomerliefde de deur uitgegaan, op weg naar de winnaars van de Sinterklaasactie. Ik dacht nog wel zo dat ze door de brievenbus zouden passen, maar hoe de jongeman in ons kleine postkantoor in de Bruna winkel ook zijn best deed ze door de nepbrievenbus te duwen, om uit te proberen of ze tot de categorie brievenbuspost behoorden, hij kreeg de boeken er echt niet doorheen gepropt. De volgende keer misschien toch maar iets dunnere boeken schrijven. Maar dat is voor mij die, wat schrijven betreft nooit van ophouden weet, bijna onbegonnen werk. Beste winnaars, jullie boek is in ieder geval onderweg. Ik wens jullie heel veel plezier op jullie leesreis door het Hoge Noorden!    

Nog even de boeken signeren voor verzending.

donderdag 5 december 2013

Een bijzonder Sinterklaasverhaal


Wie gisteren VROUW in de Telegraaf heeft gelezen zal misschien opgemerkt hebben dat er een echtpaar in stond dat elkaar tijdens een Sinterklaasfeest heeft leren kennen. Dat echtpaar zijn mijn echtgenoot en ik. Ik speelde lang geleden voor Zwarte Piet en zo hebben mijn man en ik elkaar ontmoet. In een van mijn vorige blogposts genaamd Interview VROUW Telegraaf is daarover iets te lezen en is er op een foto te zien hoe wij (was even schrikken) megagroot in de krant staan afgebeeld. Omdat het nu Sinterklaasavond is, dacht ik, laat ik dit bijzondere Sinterklaasverhaal eens vertellen voor diegene die het artikel in de Telegraaf niet gelezen heeft...

Lang, lang geleden was er een jonge vrouw die zich bij Sinterklaas had aangemeld omdat ze dolgraag een van zijn hulpen, zijn Pieten, wilde worden. Gelukkig bleek Sinterklaas nog een paar Pieten te kunnen gebruiken en niet veel later zat zij in een stoel voor een spiegel en keek toe hoe ze tot een Zwarte Piet getransformeerd werd. Van het mooie, fluweelachtige pak, afgezet met goudkleurige biezen, tot de baret met de zacht heen en weer wuivende veer, en van de witte, kanten manchetten en witte kraag tot de chique zwarte cape. O ja, dit was precies zoals ze zich een Zwarte Piet had voorgesteld en ze verheugde zich op het Sinterklaasfeest dat diezelfde dag zou plaatsvinden.

Ergens ver daarvandaan, kilometers en kilometers verderop aan de ander kant van het land, woonde een jongeman. Hij was uitgenodigd om naar het Sinterklaasfeest te komen, maar had daar helemaal geen behoefte aan. Zijn hoofd stond er absoluut niet naar. Hij had zojuist een vervelende liefdesgeschiedenis achter de rug en voelde er niets voor om naar een feest te gaan waar iedereen in een vrolijke stemming zou zijn. Nee, dat zag hij helemaal niet zitten. Toch was er iemand die aan hem dacht en hem liet weten dat als hij niet naar het feest zou komen, hij hem op zou halen. Een feest was juist een geschikte plek om voor even zijn zorgen te vergeten, zei hij tegen de jongeman. Schoorvoetend gaf de jongeman toe dat hij dan toch maar naar het feest zou gaan.

Het feest was in volle gang en de jongeman stond in een stil hoekje toe te kijken hoe de andere feestgangers zich amuseerden. De jonge, vrouwelijke Piet zag hem staan. Hij viel op, juist doordat hij nergens aan meedeed. Ze liep naar hem toe om een gesprek met hem aan te knopen, want ze kon er niet tegen als iemand het niet naar zijn zin had. Het klikte tussen de jongeman en haar en ze praatten de rest van de dag en de avond met elkaar over alles wat hen bezighield. Pas toen de maan en de sterren al hoog aan de hemel stonden, de feestgangers een voor een naar huis terugkeerden en Sinterklaas liet weten dat hij zich terugtrok in zijn eigen onderkomen en zijn paard op stal werd gezet, namen de jongeman en de vrouwelijke Zwarte Piet afscheid van elkaar. Maar niet zonder beloofd te hebben elkaar nog eens op te zoeken. En zo gebeurde het dat zij elkaar opnieuw ontmoetten. En daarna nog een keer. En nog een keer…

En nu? Nu zijn ze al jaren en jaren gelukkig met elkaar. Nee, dit is geen sprookje, dit is naar waarheid verteld. De Zwarte Piet, dat ben ik en de jongeman is mijn echtgenoot. En elk jaar wanneer Sinterklaas ons land bezoekt, zeggen we tegen elkaar: “Weet je nog? Weet je hoe weinig het maar had gescheeld of we hadden elkaar nooit leren kennen? Bijzonder, hè?”

De Zwarte Piet in het oranje pak,
ja, dat ben ik...

Surprise!

Juist omdat het 5 december is, de dag van cadeautjes en surprises, leek het me leuk om voor een verrassing te zorgen en niet één maar drie boeken te verloten onder de deelnemers die het goede antwoord hebben gegeven op een vraag die over het boek Midzomerliefde ging. Laat ik jullie niet langer in spanning houden. Dit zijn de winnaars:

Anna de Boer
Corrie Mulder
Hans Hegeman

Van harte gefeliciteerd, jullie hebben een exemplaar van Midzomerliefde gewonnen! Nestel jezelf straks fijn in een stoel of op de bank, zorg dat er een kop warme chocomelk binnen handbereik staat en reis even naar een andere (noordelijke) wereld. Heel veel plezier met Midzomerliefde!

Alle andere deelnemers, bedankt voor het meedoen! En wie weet volgt er nog een keer een winactie waarbij jullie wel in de prijzen vallen.
Wat ik wel even wil noemen is dat er een deelnemer vanuit Noorwegen heeft meegedaan, Louis Kramer. Erg leuk! Ik hoop nog een keer in de buurt van Bodø te komen. Het staat, als alles meezit, wel in de planning, dus misschien kan ik dan nog eens persoonlijk een boek afleveren.

Dan wens ik iedereen nog een fijne Sinterklaasdag en -avond toe! En snoep niet te veel van die veel te lekkere kruidnoten.

Noordkaapeiland, Magerøya. 
 

woensdag 4 december 2013

Interview VROUW Telegraaf

Daar staan we dan, mijn echtgenoot en ik, in de Telegraaf van vandaag. Een interview in VROUW over hoe wij elkaar hebben leren kennen. Ik verklap alleen dat we elkaar lang geleden tijdens de Sinterklaastijd hebben ontmoet. En dat we rond deze tijd van het jaar er altijd aan terugdenken hoe bijzonder onze ontmoeting eigenlijk was.


Voor wie het artikel nog niet gelezen heeft, snel naar de winkel of het tankstation en koop een Telegraaf! En is er nergens meer een Telegraaf te vinden, wie weet, vertel ik er binnenkort iets meer over op mijn blog. 

Vanmorgen met Piet op de foto bij de school van
onze kleinzoon. Brokje nostalgie...